Yazar:
İbni Kayyim El Cevziyye
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
171
Basım Tarihi:
2013
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·171 syf.·
2024 112. kitabı
İbn-i Kayyim El-cevziyye'nin, araştırılmalarım doğrultusunda sevgi adlı bir eseri yokmuş. Okuduğum kitap, ruh adlı eseri ve daha önceden yazmış olduğu sevgi adına eserlerin bir bütünü olabilirmiş. Kitaba değinecek olursam: Sevgi insanın fıtratında yer alan bir duygudur. Bu sevgi Allah sevgisi ile bütünleşirse olgunlaşır. Diğer tüm sevgilerin başı ve tüm sevgileri oluşturur, sevgi bu şekilde anlam bulur. Allah sevgisi, peygamber sevgisi, insan sevgisinden; sevginin çeşitleri, sevginin etkilerinden bahsetmiştir.
Allah Sevgisi: Tüm sevgilerin başıdır
Peygamber Sevgisi: İmanın gereğidir.
İnsan Sevgisi: İnsanlar arasında kardeşlik duygusunu pekiştirir
Sevginin çeşitleri: İbn Kayyim, sevginin farklı çeşitlerini ve her birinin önemini açıklar.
Sevginin etkileri: İnsan kalbi üzerindeki olumlu sonuçları kaleme almaktadır.
Sevginin, aşkın dozajını belirleyeceğiniz bu kitabı hepinize tavsiye ederim. Teşekkürler
Kalbin Güzelleşmesi üzerine
İbn Kayyım el-Cevziyye’nin kaleminden çıkan ve sevgi felsefesini en derin şekilde işleyen eseri "Ravdatü’l-Muhibbîn" (Sevenlerin Bahçesi), kalbin hallerini hem ilahi hem de insani boyutta ele alan muazzam bir klasiktir.
"Kalp, içine giren her şeye göre şekillenir. Eğer kalbi Allah sevgisiyle doldurmazsan, orayı fani sevgiler ve kederler istila eder. Boş kalan bir kap, içine sızan her türlü yabancı maddeyi kabul etmeye mahkumdur."
Bu sözüyle kitabin ana temasını oluşturuyor. Kalbi oldukça iyileştirilmesine vesile olmakla kalmıyor. Kalbe derin mana katıyor
Yazar Hakkında
İbni Kayyim El CevziyyeYazar · 81 kitap
Künyesiyle beraber tam adı 'Ebû Abdillâh Şemsüddîn Muhammed b. Ebî Bekr b. Eyyûb ez-Züraî ed-Dımaşkī el-Hanbelî' olup düşünce ve çalışmaları Hanbeli mezhebi odaklı olmuştur.
7 Safer 691 (29 Ocak 1292) tarihinde Dımaşk (Şam) şehrinde doğdu. Babası Ebu Bekir, Cevziyye Medresesi'nde kayyım olduğu için İslam literatüründe adı daha çok 'İbnü'l-Kayyim' (kayyımın oğlu) olarak anılmıştır.
İlk eğitimini babasından aldı. Daha sonrasında ise Şam medreselerinin büyük alimlerinin derslerine katıldı. Bunlar arasında, fıkıh alanında ders aldığı İbn Teymiyye en tanınmış hocalarındandır.
Daha sonraları Cevziyye Medresesi'nde imamlık ve 1336 yılından sonra da hatiplik yaptı. 1342 yılından ölümüne kadar da Sadriyye Medresesi'nde ders verdi.
Yakın ilişki içinde olduğu hocası İbn Teymiyye'nin devrin Memluk sultanları ile arası iyi olmadığı için o da siyasi takipten kurtulamadı ve birkaç defa hapsedilmiştir. 1331 yılında hac için Şam'dan ayrılmış, 13 Receb 751'de (16 Eylül 1350) yılında doğum yeri olan Şam'da ölmüştür. Mezarı aynı şehirdeki Bâbüssagir Mezarlığı'ndadır.
Kitapları
Medaricü's-Salikin (3 cilt)
er-Ruh
Hadi'l-Ervah
Tariku'l Hicreteyn ve Babu's- Saadeteyn
İ'lamu'l- Muvakkiin (4 cilt)
İctimaü'l- Cuyüşi'l- İslamiyye
et-Turuku'l Hükmiyye fi's- Siyaseti'ş Şerriyye
Tuhfetü'l -Mevdud fi Ahkami'l- Mevlüd
Ahkamü ehli'z- Zimme
et-Tıbbü'n- Nebevi
Miftahü Dari's- Saade
es-Savaikü'l- Mürsele fi'r- Reddi Ale'l Cehmiyye vel Muattıla
Ahbarü'n-Nisa
el-Vabilu’s- Sayyib Mine’l- Kelimit- Tayyib
es-Salat
et-Tefsiru’l- Kayyim
Zadü’l- Mead Fi Hedyi Hayri’l- İbad
el-Cevabü’l- Kafi ve’d- Dai ve’d- Deva
el-Fevaid
Uddetü’s- Sabirin
El-Fevaidü’l-Müşevvik ila Ulumil-Kur’an
et-Tıbyan fi Aksami’l-Kur’an
