Hər kəsə salam Kitab postu ilə gəlmişəm.
Kitabın son 50 səhifəsini nəqliyyatda oxuyub bitirdiyim üçün şəkilinide yaddaşda belə saxlayıram.
Ayın ilk kitabını bitirdim. “Simasızlar” çox təsirli romandı. Müəllif öz yerli yazarımız @huseyn_nagili_ qeyd edim 3-cü kitabını oxuyurdum.....
Adı insanı vahimələndirdiyi kimi əsərde rolunu təsdiqlədiAçığı, əvvəli bir az çətin başladı, elə düşünürdüm görəsən nə olacaq, hara gedir bu hadisələr. Amma sonra elə bir yerə gəlib çıxdı ki, özüm də şok oldum.
Əvvəl Ceyhunun həyatı, uşaqlığı, çəkdiyi rəsmlər, ağrılı-acılı keçmişi göstərilir. Başına gələnlər adamın ürəyini sıxır. Sonra sərgidə bir Könül adlı xanımla tanış olur və aralarında sevgi yaranır. O hissələri oxuyanda çox xoş olurdu, düşünürdüm ki, nə yaxşı, bu həyatda hələ də sevgini yaşayan insanlar var.
Sonra hadisələr Könülün həyatına keçir və orda daha da ağır olur. Atasının keçmişdə etdiyi səhvi Könül bilmədən cəzasını çəkir. Amma buna baxmayaraq, atasına olan sevgisi bitmir. Bu məni çox təsirləndirdi. Atanın günahı, amma əziyyəti çəkən övlad… Çox ağır mövzudur.
Ceyhunla Könülün taleyinin birləşməsi də maraqlı idi.Burda deyirlere Bakı balaca şəhərdir, taleh onları birləșdirir təsadüflər, amma əslində keçmişin təsiri onların həyatını alt-üst edir. İnsan düşünür ki, bəzən insan heç öz günahının yox, başqasının keçmişinin qurbanı olur.
Bacardığım qədər spoiler vermədim. Bəzi yerlər açıq qaldı, ona görə bir az nigaran qaldım, amma obrazları yaşayaraq oxudum.
Bu kitabdan çıxardığım fikir budur: keçmişdə kim nə edib, onun cəzasını yeni nəsil çəkməməlidir. Heç kimin günahı övladların həyatını məhv etməməlidir.
Kitab məni çox təsirləndirdi. Oxuyan varsa, fikirlərini yazsın