Bu akşama Orhan Pamuk’un “Kar ” romanından şu cümle güzel bir eşlik edebilir:
“Kar taneleri gibi insanlar da havada savruluyor, bir süre uçuşup birbirlerine dokunmadan yan yana geliyor, sonra da ansızın ayrılıyorlardı.”
Şimdilik bilinen ömrümüzün en zorlu zamanı gibi, 2026 karakışında başlayıp yaz başında bitirme fırsatı bulduğum bir burukluk oldu bu kitap.. öyle de kalacak sanırım. Teşekkürler Ka!
Ve kalan :
“-Mutluluk nedir?
-Bütün bu yokluğu ezikliği unutabileceğin bir dünya bulmak. Birisini bütün bir dünya gibi tutabilmek…”
Teşekkurler Orhan Pamuk.. Orhan PamukKar