Puan
7.410 üzerinden
Patience kills.1000Kitap
Tori Kalp Çarpıntısı serisinden beri çok ilgimi çeken bir karakterdi. Bu yüzden kitabı çok merak ediyordum. İlk kez okumayı denediğimde beni pek sarmamıştı ama yeniden başladığımda ne kadar sürükleyici ve kolay bir dile sahip olduğunu fark ettim. (Orijinalini okumanın daha kolay olabileceğini düşünüyorum. Türkçe'sini okumadım ama en basitinden kitabın olay örgüsünde önemli bir yere sahip olan ve muhtemelen pek çok insanın bildiği bir oyun olan Solitaire ismini neden yayınevi Münzevi olarak çevirmiş hiçbir fikrim yok.) Micheal ve Tori'yi okumak çok keyifliydi. Fakat itiraf etmeliyim Charlie ve Nick bu kitapta beni bir tık hayal kırıklığına uğrattı. Mesela kitabın en başlarında Micheal hakkında konuştukları benim okumaya -ya da izlemeye- bayıldığım harika karakterlerden uzaktı. Yazarın ilk kitabı olduğunu düşünürsek çok şaşırtıcı değil ve fazla dahil olmaları kitabın Tori hakkında olduğu gerçeğinden uzaklaştırırdı ama yine de keşke bu kadar pasif olmasaydılar kitap boyu. Sonlara doğru biraz kopması ve Tori'nin bir film olsa kolayca kınayacağı dramatikliğe yaķın olaylar yaşanmasının dışında gayet güzel bir kitaptı benim için. Umarım yazar Tori'yi daha fazla yazar ve UMARIM dizide de Micheal'ı görürüz. Yani bir lisede geçen, normal bir ergenin hayatından bir kesit okuduğumuz ve yazarın 17 yaşında yazdığı bir kitabı okuduğunuzu, ana seriyi sevdiyseniz sizin için bir mücevher olabileceğini (ana seriye antipati duyuyorsanız niye burada bu uzun yorumu okuduğunuzu bile sorgulayıp tez elden kitabı bırakmanız gerektiğini ekleyeyim) aklınızdan çıkarmadan okursanız keyif alacağınızı düşünüyorum.
Solitaire (Münzevi) - Kitap Yorumuİnceleme
"I actually think that a lot of people are very beautiful, and maybe even more beautiful when they are not aware of it themselves." (s. 41)
Hikâyelerde ana karakterlere tüm odağımızı verirken diğer karakterlerin de bir öyküsü olduğunu unutabiliyoruz. Bazen yazarlar o karakterin hikâyesini tamamlamayı da bizim hayal gücümüze bırakıyor belki. Bazen de o kurgu evreninde daha fazla vakit geçirmek için yazarın bize ek hikâyeler sunmasını seviyorum.
Heartstopper evrenini ne kadar özlediğimi bu kitabı okuyunca fark ettim. Çizgi roman ve dizi serisinde sadece Charlie'nin ablası olarak tanıdığımız Tori Spring diziyi izlediğim ilk zamandan beri dikkatimi çeken bir karakterdi. Fazla sahnesi bulunmaması hikâyede önemsiz bir yer olduğunu göstermiyordu. Özellikle pek fazla repliğinin bulunmadığı, sessiz ve soğuk görünen bir karakter olması hakkında daha çok bilgi sahibi olma merağı uyandırdı bende.
Alice Oseman'ın roman şeklinde yayınlanmış ilk eseri olduğu bariz bir hikayeydi. Olay örgüsü ve anlatım dili arasında biraz kopukluklar hissettim. Solitaire olayı beni aşırı meraklandıran bir konu olmada kitapta ancak Tori'nin anlatımından kendi hikâyesini dinleme fırsatı bulmak benim için yeterliydi. Bu hikâyede sadece abla rolünde değil, Tori Spring olarak öne çıkması ve iç dünyasında bile çok konuşan bir karakter olmasa da hikâyesini anlatma fırsatı verilmesi oldukça değerliydi. Sessiz insanlara gerçekten konuşma fırsatı verildiğinde, onları gerçekten dinlemek istediğimizde bizi asıl hikâyeden daha keyiflendiren yeni bir olay örgüsü içinde bulabiliyoruz kendimizi. Tori benim için hep tatlı bir karakterdi ama bu hikâyeden sonra kendisine daha çok sımsıkı sarılmak istedim ve hikâye boyunca hem kendimle özdeşleştirdiğim çok fazla nokta oldu hem de yakın bir arkadaşımı dinliyor gibi
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Beklentim asiri yuksek degildi kitaba baslarken ama buna ragmen kucuk bir hayal kirikligi yasadim. Cok da akici olmayan ve bazi yerlerde niye okuyorum dedirten bir kitapti. Buna ragmen bana isleyen ve bazi duygulari yasatan bir yonu de vardi. Bir daha donup okumayi dusunecegim bir kitap degil. Yazarin ilk kitabi oldugunu da hesaba katarak okunabilecek bir derecede olan kitap bana gore.
Kitap, Heartstopper'da Charlie'nin ablası olarak gördüğümüz Victoria Spring'in okul ve gençlik hayatını konu alıyor. Tori'nin ağır bir depresyondan muzdarip olduğunu düşünüyorum. Yapılan olumsuz yorumlara karşı kitabın bu duyguları çok doğru bir şekilde ifade ettiğini rahatlıkla söyleyebilirim. İç açıcı ya da neşeli bir kitap beklemeyin, ben oldukça ağır ve gerçekçi buldum. Yeraltı edebiyatı olarak nitelendirebilirim. Ayrıca Nick ve Charlie'yi yan karakterler olarak görmek güzeldi. Aslında Charlie için önemli olan bazı dönemlere de değiniyor.
Genel olarak akışı ve yazılış şeklini başarılı bulsam da konunun daha iyi işlenip sonuçlanabileceğini söylemek gerek ama Alice'in ilk kitabı olduğunu da göz önünde bulundurmalıyız.
Yazdığım ilk inceleme bu kitap için olsun istedim, umarım yararlı olmuştur. İnternetten severek okuduğum ve basılı halini alırsam tekrar okuyacağım bir kitap.
Münzevi 
Alice Oseman
Münzevi Alice Oseman
Yetişkinlere göre bir kitap değil vaktinizi boşa öldürmeyin derim. Gençlerin okulda yaşadığı ergen hikayelerinden biri. Beklediğim keyfi alamadım malesef :/ yazarın bu kitabı 18 yaşında yazdığını düşünerek ilk kitap için başarılı bir kurgu kalemini beğendim dili akıcı o açıdan hakkını yemeyelim.