Sevgilim;
Yeşil eriğim benim
Ben içine hapsolmuş çekirdeğinim senin
Hapiste günler ağır geçer diyorlar
Olsun be
Ben vazgeçtim hürriyetimden
Yeter ki yetim bir çocuk gibi bırakma yüreğimi
Zira sensiz bu can bir yüktür yüreğime..
“Mesafe soğukluk değildir. Bazen kendini kaybetmemek için atılan tek adımdır.”
“ Yükten kurtulmak diye bir şey yoktu.
Sadece hangi yükle yaşayacağını seçmek vardı.”
“Ve insan en çok tanıdığı karanlıkta kalmayı kabullenirdi.”
“Sonra bir cümle belirdi içinde. Yüksek sesle söylenmedi. Söylenirse
bozulacak kadar kırılgandı: Ev, her zaman dönülen yer değildi.
Bazen ev, yalnızca terk edilmesi geciken bir alışkanlıktı. İnsanı
korumayan ama tanıdığı için bırakılamayan bir yerdi. Ve insan,
bazı alışkanlıkları ancak onların içinde yavaş yavaş solduğunu fark
ettiğinde bırakırdı.
Pencereden içeri giren rüzgâr hafifti. Ama yeterince gerçekti.”