Puan
8.510 üzerinden
Bana Yol Göster Diaz Birader! - Şeytanlar
Joe Abercrombie nin okuduğum dördüncü kitabı 
Şeytanlar . Okurlarını Tanrı’nın eserleriyle buluşturuyor bunu yaparken de okuyup okuyabileceğiniz en çılgın, tehlikeli ve birbirine sadık ekibi kuruyor.
Romanımız; kilise hiyerarşisinden sevilen Diaz Birader isimli rahibin Kutsal Şehire Kardinal Zizka tarafından görüşmeye çağırılması ile başlıyor. Kendisine elf kıyametinin başlayacağını, Kutsal Menfaat Şapelinin de boş durmayacağını ve Diaz Birader kontrolünde bir ekip tahsis edileceğini söyler. Bir yandan bu ekipte Majesteleri Prenses Alexia vardır kendisi de yıllardır kayıptır. Onu da Truva’ya hak ettiği tahtına ulaştırmalıdırlar.
Kötülükle savaşmak için şeytanlar yanında olmalı! Balthazar Sham Ivam Draxi bir nekromansördür. Zindanlarda çürümek veya Diaz Biraderin iradesinde kendisine verilen görevi yapmak arasındaki tercihi elbette bu ekibe dahil olmayı seçmiştir. Baron Rikard bizim yetenekli uzun ömürlü vampirimizdir. Bir de Sunny isimli hızlı hareket eden gölgelerden bile gözükmeyen müthiş sessiz bir elf, Vigga isimli bir kurt kadın, Kilise Baptisti ile gözlerin gördüğü en sıradışı ekibi oluştururlar.
Bu yolculuğun iznini de Çocuk Papa Birinci Benedicta’dan alırlar. Alexia Truva’nın Yılan tahtına nasıl oturacak diye çok düşündüm kitabı okurken, sonuçta yıllardır kayıp ve bir doğum lekesi ve yarım bir para sikkesi ile “Haydi ben geldim hüküm ediyorum.” demesi garip olacaktı. Aa, unutmadan Alex dayısı ve Truva askerleri onu bulmadan evvel profesyonel hırsızlık yaparak geçinen birisi. Öyle güzel detaylar verdim ki “Şeytanlar” gerçekten okunmayı baştan sona hak eden inanılmaz keyifli, espirili, tempolu, yer yer ürkütücü, sonu tahmin edilemeyen olağanüstü bir fantastik roman.
Nasıl zamanlar diyeyim sizlere tam da dev şatolarıyla, şövalyeleriyle, halkıyla, tek hamlede en büyükFantastik
Joe Abercrombie nin okuduğum dördüncü kitabı Şeytanlar . Okurlarını Tanrı’nın eserleriyle buluşturuyor bunu yaparken de okuyup okuyabileceğiniz en çılgın, tehlikeli ve birbirine sadık ekibi kuruyor.
Romanımız; kilise hiyerarşisinden sevilen Diaz Birader isimli rahibin Kutsal Şehire Kardinal Zizka tarafından görüşmeye çağırılması ile başlıyor. Kendisine elf kıyametinin başlayacağını, Kutsal Menfaat Şapelinin de boş durmayacağını ve Diaz Birader kontrolünde bir ekip tahsis edileceğini söyler. Bir yandan bu ekipte Majesteleri Prenses Alexia vardır kendisi de yıllardır kayıptır. Onu da Truva’ya hak ettiği tahtına ulaştırmalıdırlar.
Kötülükle savaşmak için şeytanlar yanında olmalı! Balthazar Sham Ivam Draxi bir nekromansördür. Zindanlarda çürümek veya Diaz Biraderin iradesinde kendisine verilen görevi yapmak arasındaki tercihi elbette bu ekibe dahil olmayı seçmiştir. Baron Rikard bizim yetenekli uzun ömürlü vampirimizdir. Bir de Sunny isimli hızlı hareket eden gölgelerden bile gözükmeyen müthiş sessiz bir elf, Vigga isimli bir kurt kadın, Kilise Baptisti ile gözlerin gördüğü en sıradışı ekibi oluştururlar.
Bu yolculuğun iznini de Çocuk Papa Birinci Benedicta’dan alırlar. Alexia Truva’nın Yılan tahtına nasıl oturacak diye çok düşündüm kitabı okurken, sonuçta yıllardır kayıp ve bir doğum lekesi ve yarım bir para sikkesi ile “Haydi ben geldim hüküm ediyorum.” demesi garip olacaktı. Aa, unutmadan Alex dayısı ve Truva askerleri onu bulmadan evvel profesyonel hırsızlık yaparak geçinen birisi. Öyle güzel detaylar verdim ki “Şeytanlar” gerçekten okunmayı baştan sona hak eden inanılmaz keyifli, espirili, tempolu, yer yer ürkütücü, sonu tahmin edilemeyen olağanüstü bir fantastik roman.
Nasıl zamanlar diyeyim sizlere tam da dev şatolarıyla, şövalyeleriyle, halkıyla, tek hamlede en büyük
Şeytanlar; derin ve etkileyici evren inşası, ilgi çekici ve çok yönlü karakterleri, yüzde tebessüm yaratan zekice tasarlanmış diyalogları ,su gibi akan bir anlatım ile işlenen keyifli kurgusu ile yine “Joe Abercrombie ne yazsa okurum” dedirten bir kitap oldu. Karakterlerin şaibeli geçmişleri, yaptıkları seçimler, mizahi diyalogları ve başarıyla oluşturulmuş derinlikli kişilik yapıları; büyü gücüne sahip papalar, kadınların yönettiği bir kilise, ölümsüz lanetli şövalyeler, vampirler, kurt adamlar, elfler, sihirbazlar, efsunlarla yaratılmış varlıklar ve gücün yozlaştırdığı otorite figürleriyle birleşince, kitabı fazlasıyla ilgi çekici kılan zengin bir dünya ortaya çıkıyor.
Bol küfürlü diyalogları ve geleneksel kahraman profilinden uzak karakterlerinin yanında, sanıyorum yazarın psikoloji eğitimi almasıyla da açıklanabilen derin psikolojik çözümlemeler ve şaşırtıcı sapaklar, kitabın çok yönlü olarak değerlendirilmesini sağlıyor.
Diaz Birader, Papa Cenapları tarafından Kutsal Şehir’e davet edilir. 12 Fazileti benimseyen Batı Kilisesi kadınların hâkimiyetindedir ve Kardinal Zizka’nın yönetimindedir. Semavi Saray’da 12 fazileti temsil eden 12 şapel bulunmaktadır. Diaz Birader, kimsenin adını bile duymadığı Kutsal Menfaat Şapeli’ne Vikar olarak atanır. Bu şapelin bünyesinde varlığını sürdüren tarikat ise ağır suçlar işleyip hüküm giymiş katillerden, ürkütücü yaratıklardan, hainlerden ve karanlık sihirbazlardan oluşmaktadır. Şeytanlar olarak isimlendirilen bu grup;Truva tahtının kayıp varisi olan ve çocukluğundan beri Kutsal Şehir’in sokaklarında hırsızlık yaparak hayatta kalan Alex’i, Doğu’nun büyük gücü Truva tahtına ulaştırmak ile görevlendirilir. Ancak bir sorun vardır: gaspçı İmparatoriçe ölmüş olsa da geride karanlık sihirle yaratılmış tehlikeli varlıklar ve dört
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir kitabın sonunu okumadan yarım bırakmak en büyük kabuslarımdan biridir ama bu kitaba ne yazık ki anca 200 sayfa falan dayanabildim.
Belki yoğun bir dönemde ve birazcıkta hasta olduğumdan katlanamamış olabilirim, bilemiyorum ama dayanamadığım kesin.
Her karakter konuşuyor ve konuşurken de hepsi espirinin, felsefenin dibine dibine vuruyor.
Daha hangisi hangisiydi, türü ve gücü neydiyi ayırt edemeden bir sürü içsel sorgulamalara ve anlatılara düşmek fazlasıyla içimi şişirdi ve hevesimi kaçırdı açıkcası.
Belki başka zaman, başka ortam, başka kafadaykene hoşuma gidebilirdi ama şu an yok yani yok, olduramadım ve olmadı.
Sevenlerine saygılar der, çekilirim…..
FRP tadında yazılmış; bol kan, savaş, ölüm ve geyik muhabbeti içeren karanlık fantazi kitabımızı bitirmiş bulunmaktayım.
Birbirinden oldukça farklı ana karakterlerin uyumu muazzam seviyelerde olmuş. Her bölümün bir "Boss"u yani ana düşmanı, ve o ana düşmanı yenmede başrol oynayan bir "MVP" yani en değerli oyuncumuz var. Bir bölümde toplu mezarlardan çıkan ölüler yardımımıza koşarken başka bir sayfa kurta dönüşen karakterimiz dost düşman ayır etmeden ortalığı parçalıyor. Ölüm çeşitliliği oldukça fazla.
Bazı karakterleri bir tık daha beğendim. Ölümsüz Jakop, Brandon Sanderson evreninden Elantris yerlisi tadında olmuş. Ölemiyor lakin acılar ve sızılar her adımında onunla birlikte. Baron Rikard klasik eski kafa vampir karakteri. Aristokrat, alaycı ve büyüleyici. Baptiste üzerine bambaşka kitapların yazılabileceği çok özel bir karakter olmuş. Her işten anlayan, her yerde dostlar ve düşmanlar bırakan, zeki olduğu kadar çekici.
Ve Baltazar... Necromancer karakterleri her daim seven biri olarak olaya her dahil oluşunda büyük keyif aldım. Özellikle Baptiste ile diyalogları ve kendisini bağlayan büyüyü bozmaya çalışırken ki çabası okur olarak sizi fark etmeden kitaba çok daha fazla bağlıyor.
Yazarın altıncı kitabını okuyan bir okur olarak Joe Abercrombie özlemine şifa mahiyetinde bir kitap olmuş.
Okuduğunuz için teşekkürler.
Joe Abercrombie’nin son eseri Şeytanlar, harika bir dark fantasy örneğiydi. Yüksek beklentimi tamamıyla karşılayan, gerçekten keyifle okuduğum bir kitap oldu.
Yazar Şeytanlar’da Roma İmparatorluğu’nu tekrar yorumlamış. Ülke isimleri aynı olmakla beraber elfler, büyücüler, vampirler gibi fantastik ögeleri içeren, Truva’nın doğu kilisesinin başkenti, Papa’nın ise 10 yaşında bir kız çocuğu olduğu, Ortaçağ Avrupa’sının alternatif bir tarihini resmetmiş bize. Ve bunu o kendine özgü sarkastik, sert diliyle çok eğlenceli bir şekilde yapmış.
Birbirinden aykırı, akılda kalıcı ve en önemlisi derinlemesine işlenmiş karakterleri ve soluksuz okunan aksiyon sahneleri ile elinizden bırakamayacağınız bir kitap var karşınızda. Fakat şunu baştan söylemekte fayda var, bu klasik bir epik fantastik değil. Joe Abercrombie, türün kurallarını ters yüz etmeyi seven bir yazar ve bunu da büyük bir ustalıkla yapıyor. Tam da bu yüzden Şeytanlar, vahşetin sınırlarını zorlayan sertliğin mizah ile bir araya geldiği, çok kendine has bir roman olmayı başarmış. Sadece kitaptaki bazı diyaloglar biraz zorlama geldi bana, basit Hollywood macera filmlerini anımsattı. Ve her ne kadar gore sahneler ile dolu olsa da, Kadim Kanunlar serisindeki o karanlık hava bence bunda yoktu.
Uzun lafın kısası, Şeytanlar’ı fantastikte alternatif arayanlara kesinlikle tavsiye ederim.