Eskiden kendi canına kıyanların mezarda kalbine bir de kazık çakarlarmış. Sanki o kalp zaten kırılmamış gibi.
İkinci bir ayrılığa alamet olan bu birinci ayrılık onu kederlendirdi mi?
Zannettiğinden daha az, umut ettiğinden daha çok.
İnsan ruhunun yaşı nedir ki? Nasıl her yeni vaziyette bukalemun misali rengini değiştirme, neşelilerle şen olup ve mahzunlarla yas tutma kabiliyetini haizse, yaşı da aynı böyle, halet-i ruhiyesi kadar değişkendir. Oracıkta oturup düşünceleri aklında evirip çeviren, hatıralarının kalıntılarını geviş getiren kişi halkla münasebetler
mümessili, mütevazı bir nakdi mal varlığının sahibi, durmuş oturmuş bir şahıs olan Leopold değildi artık. Maziye dönüp şöyle bir bakınca, sanki, bir aynanın içindeki bir aynada (elçabukluğu marifet!) kendini görerek, Leopold'un gençliğine dönüşüvermişti.
Hareket eden her şeyi yiyorlar, Joyce haklı.Edebiyat
Fareden çorba yaparlar, diye iştihaaverane ekledi, bu Çinliler billâhın.
