Kemal Bekir'in gençlik yıllarına ilişkin anı-gözlem ve değinmelerini içeren bu kitapta, Olaylar genel olarak kronolojik bir sıralama ile anlatılıyor. Denizli'den geldiği İzmir'de yaşadığı çocukluğu, konservatuar eğitimi, Evliliği, Devlet Tiyatrosu yılları, 1940'lı -50'li yılların sanat dünyası ve Türkiye'si, Aşık Veysel’i oynadığı karanlık dünya filminin çekiminde yaşadıkları, 1953 yılında komünistlikten tutuklanması, ardından yaptığı askerliği, mecburi olarak muhasebecilik yaptığı yıllar, sonra tekrar hapise girmesi, hapisten çıktıktan sonra eşiyle birlikte yaşadığı zorluklar, zorluklar altında yazdığı romanları, şehir tiyatrolarına girmek için verdiği çaba, sonrasında yaşananlar... Başarıları... Kitapta çok şey var. Sabahattin Ali, Sait Faik, Edip Cansever, Ulvi Uraz, Muhsin Ertuğrul gibi birçok ünlü sanatçılara ilişkin hatıralar da var. Sıkılmadan ve büyük bir merakla okuyorsunuz. Kitap 1979 yılında bitiyor. Bu bildiğim kadarıyla Kemal Bekir'in son kitabı. Bu kitap yayımlandıktan kısa bir süre sonra Kemal Bekir yaşama veda ediyor. Belki yaşasaydı 1979'dan sonrasını da kaleme alabilecekti. Güzel duygularla okudum-bitirdim. Kitaplığımda bu kadar yıl beklettiğime hayıflandım. Ruhu şad olsun. Not: Yaptığım küçük çaplı araştırmaya göre, Kitap boyunca "Beleşçi" olarak andığı kişinin Aclan Sayılgan ; 262. sayfada bahsettiği kişinin de Ergun Köknar olması gerektiğini düşünüyorum.

Edebiyat

UnutmamakKemal Bekir · Remzi Kitabevi · 20137 okunma

Reklam

Yazar Hakkında

Kemal BekirYazar · 11 kitap

Denizli-Çivril'de doğdu. Asıl adı Kemal Özmanav'dır. İlk ve orta okulu Denizli ve İzmir'de okudu. 1949'da Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünü bitirdi. Devlet Tiyatrosunda oynadı. 1951 tevkifatında komünistlik suçundan bir süre hapis yattı. Hapisten çıktıktan sonra muhasebeci olarak çalıştı. 1959'da İstanbul Şehir Tiyatroları'na geçti; oyunculuk ve yönetmenlik yaptı. 1980'den sonra İstanbul Devlet Tiyatrosunda görev aldı. 1989'da emekliye ayrıldıktan sonra 1995'e kadar Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesinde ders verdi. İlk şiiri İstanbul dergisinde çıktı (1944). Sonra romanlar ve oyunlar yazdı. Yerli ve yabancı birçok romanı oyunlaştırdı. İzmir'de yayınlanan Fikirler dergisinin hemen her sayısında hikâyeleri çıktı (1947-1950, 36 sayı). Hikâyeleri: Fatma Hanımın Erik Ağacı (1970), Bayrama Yakın (1975). Romanları: Hücre (1952), Yabancılar (1958), Kaçaklar (1961), Kanlı Düğün (1997). Oyunlarından Utanmaz'ı Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın aynı adlı romanından, Düşüş'ü Nahit Sırrı Örik'in Abdülhamid Düşerken adlı romanından oyunlaştırdı.