Puan
7.910 üzerinden
Veba romanı, yalnızca bir salgın hastalığı değil, aynı zamanda insan doğasını ve toplumsal dayanışmayı derinlemesine inceleyen bir yapıt olarak öne çıkar.Cezayir’in Oran kasabasında ortaya çıkan bir veba salgınını ve bu salgının kasabadaki insanların hayatını nasıl değiştirdiğini konu alır. Camus, veba salgınını hem varoluşsal hem de felsefi bir sorgulama için bir metafor olarak kullanır.
Roman, Oran kasabasının veba salgınıyla nasıl başa çıktığını, karantina altına alınan kasabadaki bireylerin bu durum karşısında verdikleri tepkileri işler. Romandaki karakterler, insanın çaresizlik, korku, dayanışma ve umut duygularını yansıtan farklı perspektiflere sahiptir. Dr. Rieux, romanda salgına karşı mücadeleyi temsil eden bir figür olarak, bilimsel bilgi ve insanlık sevgisi ile hareket ederken, Rambert gazeteci kimliğiyle bireysel kurtuluş arayışını temsil eder. Diğer karakterler de farklı toplumsal roller aracılığıyla varoluşun anlamını ve insanın hayatta kalma arzusunu sorgular.
Camus, roman boyunca insanların sıkıntı ve zorluklar karşısında nasıl bir dayanışma içinde hareket ettiğini ve yaşam mücadelesi verdiğini gösterir. Veba, aynı zamanda Camus’nün “absürd” felsefesiyle yakından ilişkilidir; bu bağlamda, insanların yaşamın anlamsızlığı karşısında sergilediği dayanıklılığı ve insani değerleri vurgular. Veba salgını, aslında insanın ölümle ve anlamsızlıkla olan ilişkisini temsil eder. Camus, varoluşun absürtlüğünü kabul etmenin insanı güçlendirdiğine ve insanın kendi anlamını yaratma çabasıyla bir dayanıklılık sergilediğine inanır.
Camus’nün sade ve akıcı bir üslupla yazdığı Veba, okurun metnin derinliğine kolayca nüfuz etmesine olanak tanır. Felsefi boyutuna rağmen, romanı sürükleyici bir hikaye akışı içinde okumak mümkündür. Camus, detaylara ve karakterlerin iç
Albert Camus'nün felsefe anlayışı, dünya ve siyasi görüşü, dine yaklaşımı bir kenara bırakılırsa kitabı bir cümleyle özetleyebilirim: "Cezayir'in Oran şehrinde 194... yılında yaşanan veba salgını anlatılıyor." Ama durum öyle değil... Camus, ne veba hastalığını açıklayacak bir tıp doktoru, ne de 1940-1949 yılları arasında Cezayir'de yaşananları anlatacak bir tarihçi. Zaten o yıllarda Cezayir'de yaşanmış bir veba salgını da yok. Camus'nun felsefi, edebi dehası da asıl burada ortaya çıkıyor. 1940-1949 yılları arasında, Cezayir'de ve dünyada yaşananlara bir bakmak gerek. 1940'larda, Camus'nün yazdıkları üzerinde önemli ölçüde etkili olan ll. Dünya Savaşı ve Almanların Fransa'yı işgali söz konusu. Yine o yıllarda Fransa'nın Cezayir'i sömürge olarak kullanması, Cezayirlilerin savaştan sonra bağımsızlık için ayaklanmaları ve 1945 yılında gerçekleştirilen "Setif Katliamı" var. Oran şehri Setif Katliamı olarak adlandırılan olayların yaşandığı en önemli yerlerden bir tanesi. Camus'nün bu olayları farklı bir kurgu ile bu kitapta anlattığı düşünülebilir. Kitapta böyle düşünmeme sebep olan birçok söz var; veba bir hastalık gibi değil de karşı konulması, mücadele edilmesi gereken bir düşman ordusu gibi anlatılıyor. Bunların yanı sıra okurken benzerlik gördüğüm bir konu daha var. 1871'de katliamla sona erdirilen "Paris Komünü." O yıllarda Paris'te binlerce fare sokakta ölmüş, binlerce kedi tehlikeyi yaydığı gerekçesiyle katledilmiş, Paris'e beş yıl sıkıyönetim hakim olmuştur. 1871 ilkbaharı itibariyle çocuk, kadın denilmeden Federe Duvarı'nın dibinde binlerce insan kurşuna dizilmiş, binlerce Komüncü idam edilmiştir. Kitapta anlatılan; fare ölüleriyle dolu sokaklar, öldürülen kediler, veba duvarı dibinde ölen insanlar o tarihte yaşananları anımsatıyor. Son bir benzerlik daha
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İçimdeki vebayı bana tekrardan hatırlatan ve hala orada beni onunla mücadele etmeye davet eden bir kitaptı. Hepimizin içinde bencilliğimiz , korkaklığımız , hayatı bir yandan boşuna görürken bir yandan ölüm karşısında ki güçsüzlüğümüz , insan nefretimiz , kendimize nefretimiz , masum olmayan mutluluklarımız , şüphelerimiz , yalnızca kendi yankısından cevap bulacak çığlıklarımız...
Albert Camus yine kendi kemikleşmiş kimliğini sayfalara , sözcüklere sindirmiş. Hayatın tüm bu zorluğu, boşunalığı süratle devam ederken umudu asla kaybetmemek gerektiğini anlatmış. O çok önemsediğimiz canımızın ne kadar değersizleşebileceğini ve biz bu dünyadan varlığımızla yok olmuşken hayatın nasıl da her zamanki gibi akıp gittiğini, hiç var olmamışız gibi yaşamın , insanların bizi nasıl da kolay unuttuğunu anlatmış. Aynı zamanda genelde acılarımızı tek başımıza yaşıyorken bir topluluk olarak acı çekmenin nasıl olduğunu da göstermiş bizlere. Kitabın ana teması veba olarak görülse de asıl konu insanlığın hikayesi, insanlığın trajedisi...
Beni ilgilendiren, insan olmak...
《Bir ülkeyi tanımak istiyorsanız o ülkede insanların nasıl öldüğüne bakın!》
Albert Camus'un 1947 yılında Kaleme aldığı 
Veba kitabı Cezayir'in Liman şehrinde farelerden kaynaklanan bir salgını felsefi ve Absürt kurgu türünde biz okuyuculara anlatılan bir romandır.
Veba salgını 20. yüzyılın değil bütün insanlık tarihinin ortak sorunlarına deginir aslında. Insanların yaşamı boyunca toplumlarda farklı vebalar, salgınlar hep yaşanmıştır.Yakın tarihimizde oldugu gibi.
Başlarda şaşkınlık, bilinmezlikten kaynaklanan Korkular yaşatsa da toplumsal yaşamı derinden etkileyerek toplumları değiştirirler ve hayatımızı birçok yönden sorgulamamıza neden olurlar. Doğru yöne bakabilirsek her ne kadar toplum hayatının koşturmasından farkına varamasak da Güzel yanları da olur.
《 hapsedilmişlik》diyor yazarımız, Bizler de evlerimizde hapsedildik birbirimizi ayıramadığımız zamanı, aktiviteleri birlikte yapabilmenin, birlikte olabilmenin, zamanın önemini, sevmenin değerini öğrendik aslında ve daha başka bir dolu öğreti...
Kitaptaki kahramanlarımızın doktor rieux,tarrov ve grand'ın gösterdikleri dayanışma örneklerini yaşadık sağlık çalışanlarımızla, önlem alan yetkililerimizle, gönüllü sahalarda görev alan yurttaşlarımızla. Bazen güç, bazen Umut oldular hepimize ve yazarımız bizlere dünyanın saçmalığının, yenilginin sonunun gelmeyeceğini kabul edebilmeyi, kötülüklere karşı çıkmayı ve yaşama anlam katan değerli öğretiler veriyor.
Ben kitabı okurken Yakın tarihte yaşadığımız anıların içinde gezdim. Eminim okuyan her okuyucumuz da aynı hissiyatı hissedecektir. Hatırlamak her şeye rağmen güzeldir.
keyifli okumalar dilerim.
Albert Camus'un 1947 yılında Kaleme aldığı Veba kitabı Cezayir'in Liman şehrinde farelerden kaynaklanan bir salgını felsefi ve Absürt kurgu türünde biz okuyuculara anlatılan bir romandır.
Veba salgını 20. yüzyılın değil bütün insanlık tarihinin ortak sorunlarına deginir aslında. Insanların yaşamı boyunca toplumlarda farklı vebalar, salgınlar hep yaşanmıştır.Yakın tarihimizde oldugu gibi.
Başlarda şaşkınlık, bilinmezlikten kaynaklanan Korkular yaşatsa da toplumsal yaşamı derinden etkileyerek toplumları değiştirirler ve hayatımızı birçok yönden sorgulamamıza neden olurlar. Doğru yöne bakabilirsek her ne kadar toplum hayatının koşturmasından farkına varamasak da Güzel yanları da olur.
《 hapsedilmişlik》diyor yazarımız, Bizler de evlerimizde hapsedildik birbirimizi ayıramadığımız zamanı, aktiviteleri birlikte yapabilmenin, birlikte olabilmenin, zamanın önemini, sevmenin değerini öğrendik aslında ve daha başka bir dolu öğreti...
Kitaptaki kahramanlarımızın doktor rieux,tarrov ve grand'ın gösterdikleri dayanışma örneklerini yaşadık sağlık çalışanlarımızla, önlem alan yetkililerimizle, gönüllü sahalarda görev alan yurttaşlarımızla. Bazen güç, bazen Umut oldular hepimize ve yazarımız bizlere dünyanın saçmalığının, yenilginin sonunun gelmeyeceğini kabul edebilmeyi, kötülüklere karşı çıkmayı ve yaşama anlam katan değerli öğretiler veriyor.
Ben kitabı okurken Yakın tarihte yaşadığımız anıların içinde gezdim. Eminim okuyan her okuyucumuz da aynı hissiyatı hissedecektir. Hatırlamak her şeye rağmen güzeldir.
keyifli okumalar dilerim.
Puan vermedi·303 syf.·
Beğendi
·2022 6. kitabı
Aslında Camus bu romanı Fransızların Cezayir'i işgal edişine bir anlamda tepki olarak yazmıştır. Bir diğer benzeşim ise tüm dünyada tehdit olan Nazi işgalini de vebaya benzetmesidir. Ölü bir fareyle karşılaşmayla başladı her şey.. Herkesin dilinde çok sayıda toplu olarak ölen fareler var. Gittikçe hastalar da artmaya başlamıştır. Ayrıca çok sayıda ölüm de artmaya başlar. Veba topluma o kadar sinmiştir ki insanlar ölüm korkusuyla, endişesiyle karlı karşıya kalır. Bazıları da bu durumu fırsata çevirir. Tabiki mücadele edenler de vardır. Önce bireysel sonra toplum olarak savaşmaya çalışmışlardır. Romanın içerik ve üslubu çok iyi şekilde işlenmiş, okunması gereken güzel kitaplar arasında, tavsiye ederim..