Kelimeleri altın ve ipekten bir Samanyolu ile birbirine nakış eden yazarım Janet, bir kabus ancak bu kadar özenli, muhteşem ve olağan üstü kaleme alınabilirdi. ‘Öz’ annelerin, ‘Koruyucu’ annelerin, hemşirelerin, küçük bedenler üzerinde ki etkisi. Cenneti ve cehennemi bu küçük meleklere yaşatanlar. Ve parallel olarak erkeklerin dünyası olan gezegenimizde aynı (anne) kadının kendini kaybetmesi. Gerçekten bu şiirsel bu sanat kitabının her kelimesini, satırın NASIL yazıldığının büyüsüne kapılmasaydım kalbim kaldıramazdı küçük kızlarımı için den alır geri kalan cehennemi yakardım kendi ateşinde! Yeniden başlardık ama külleri ne yapacağız? Yok etmek mümkün mü yaşananları? Sonunda merdivensiz bir kuyuda bırakmıyor üst insan/yazar Janet sizi. Bu yavrulara umut ışığı oluyor. Geceyi ay ışığında olsa dahi aydınlatıyor. Sevgi ile beslenmeyen kadın (erkek) sevginin ne olduğunu bilemez kanımca. Müdahale etmek isterseniz satır aralarında bu çok güzel demek sevgi’nin sıcaklığını tattınız… Bir damla dahi olsa mutlu olun çünkü bu yavrular bu küçük kadınlar bir damlası için katil oluyorlar intihar ediyorlar yaşadıkları o bir damlayı vintage sandıklarda menekşe kokulu hapishane tellerine sarıp saklıyorlar. Kimse anne annelerden bahsetmiyor ve bilmiyoruz gerçekten kötülük mü yol alan yoksa kötülüğün etkisinde kalan iyi mi sonradan kör olan.. ?? Ben Felemenkçe ve İngilizce olarak okudum. İngilizce de anlamadığım şiirsel mektupları Felemenkçe kitabım dan takıp ettim. Umarım iyi bir Türkçe tercümesi vardır. İyi okulamar dilerim, Hoşçakalın. (Dünyayı güzellik kurtaracak..