Yaşanan Mimari
Steen Eiler RasmussenYazar:
Steen Eiler Rasmussen
Çevirmen:
Ömer Erduran
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
Nisan 2020
Yayınevi:
Remzi Kitabevi
Orijinal Adı:
Experiencing Architecture, 1959
ISBN:
9789751413895
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yazar amacının mesleğin dışındakilere mesleği anlatmak olduğunu söylüyor. Bunu yaparken Danimarka'dan Japonya'ya Hollanda'dan Roma'ya oradan Venedik'e ve daha bir çok yere gidiyoruz. Giderken yanımızda çok değerli mimarlar da var. Palladio, Le Corbusier, Michelangelo ve daha niceleri.
Kitap mimarlık alanında bilgisi olmayan her insanın sadece ilgisi olması koşuluyla çok severek okuyacağı akıcılıkta ve yalınlıkta. Dünyaya bakışınız, çevrenizi algılayışınız değişsin, gelişsin istiyorsanız tam size göre. Yanınıza dili çok yumuşak sizi tekniğe boğmadan anlatmak istediğini tüm açıklığıyla anlatan bir rehber almışsınız gibi düşünün.
"Beceri ve bilgi ile kullanılmadıklarında en iyi malzemeler bile niteliklerini kaybeder."
Mimarlık ve sanat tarihini, Dünya mimarisini harmanlamış ve araştırmaya yönelten alanımla ilgili bir başucu kitabı oldu benim için. Yazar Steen Eiler Rasmussen diyor ki “Geleceğin mimarları inşaat mühendisleri olacak..”” bunu duyunca çok şaşırdım çünkü şuan öyle değil miydi?? Eskiden estetiğe o kadar önem verirlermiş ki bir yapının bitimi yıllar alırmış, gerek dayanıklılık gerek güzellik açısından.. Günümüzde o kadar maliyetli ki insanlar göze hitap etmese de sağlam olsun uzun ömürlü olsun diyor.. Ve bir ilgimi çeken konu ise “”bunu da kitaptan öğrendim”, 2. Dünya Savaşı ile kamufle olmak adına Almanya’da tüm binalar,evler gri ve tonlarına bürünmüş(dikkat çekmemek adına) sonrasında bir ışığın,bir sesin,ritmin,orantının ve algının mimari ile bütünlüğünü anlıyorsunuz..
Mimari sanatanı severek yapan her birey okumalı.. :)
Steen Eiler Rasmussen diyor ki “Geleceğin mimarları inşaat mühendisleri olacak..”” bunu duyunca çok şaşırdım çünkü şuan öyle değil miydi?? Eskiden estetiğe o kadar önem verirlermiş ki bir yapının bitimi yıllar alırmış, gerek dayanıklılık gerek güzellik açısından.. Günümüzde o kadar maliyetli ki insanlar göze hitap etmese de sağlam olsun uzun ömürlü olsun diyor.. Ve bir ilgimi çeken konu ise “”bunu da kitaptan öğrendim”, 2. Dünya Savaşı ile kamufle olmak adına Almanya’da tüm binalar,evler gri ve tonlarına bürünmüş(dikkat çekmemek adına) sonrasında bir ışığın,bir sesin,ritmin,orantının ve algının mimari ile bütünlüğünü anlıyorsunuz..
Mimari sanatanı severek yapan her birey okumalı.. :)Yaşanan Mimari ÜzerineKültür-Sanat
Kitap mimarlığa en uzaktan ilgi duyan insanlara bile çok güzel bir yol gösterici, bence uygun bir başlangıç. Mimarlığın malzemelerine, mimarın diline ve iletişim tekniklerine göz gezdiriyorsunuz. Yapı olgusuna farklı bakmaya başlıyorsunuz. Bence bu kitaptan sonra yaptığınız geziler daha anlamlı olacaktır. Sebebi gittiğiniz her yerde mekan ve mimarı ile bir muhabbet edebilecek olmanızdır.
Kitap on bölüm üzerine kurulmuş. Bu bölümler mimarlığın kilit taşlarını ele alıyor, basit bir dille tanımlıyor ve bazıları görsellere de desteklenmiş olan örneklerle pekiştiriyor. Kitabın sonuç bölümü ise mimarlığın, kesin yargıların dünyası olmadığının altını bir kere daha çiziyor.
Başlangıç için Mimar adaylarına tavsiye edebileceğim güzel bir kitap. Örneklerle konular çok daha anlaşılır bir hale getirilmiş. Ayrıca mimarlığı merak eden arkadaşlar için bir bilgi olacağını düşünüyorum. Bol okumalar...
Keyifle okuduğum Yaşanan Mimari hakkındaki düşüncelerimi burada da paylaşmak istiyorum. Öncelikle kitap Steen Eiler Rasmussen tarafından 1959 yılında kaleme alınmış. Okumaya başlamadan önce bizden yıllar önce yaşayan bir mimarın o yıllara dair tecrübelerini okuduğumuzu bilerek başlamanın kitaba doğru bakış açısıyla yaklaşmamızı sağlayacağını düşünüyorum. Yaşanan Mimari arka kapakta da belirtildiği gibi mimari ve tasarıma ilgisi olan her okurun okuyabileceği bir kitap olma amacıyla yazılmış. Yazarın dili oldukça sade ve anlaşılır. Ben okuyanın kitaptan tam anlamıyla zevk alması için ilginin yanında ufak da olsa bir bilgi birikimine sahip olması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü kitap boyunca çok değerli mimarlarımızdan ( Le Corbusier, Palladio Mies Van der Rohe ve daha birçoğu) ve onların çok özel eserlerinden bol bol bahsedilmiş.
Biraz içeriğine değinecek olursak mimarinin ana başlıkları olarak görebileceğimiz on ayrı bölümden oluşuyor. Her bölüm mimariyi oluşturan bir konu üzerine örneklerle ve görselleriyle donanmış şekilde temel bilgileri aktarıyor bize. Ben bu tarz kitapları okurken mutlaka günümüzle karşılaştırarak okuyorum. Bundan 60 yıl önce mimari nasılmış, nasıl olacağı öngörülüyormuş, o dönemde neler çok önemliymiş ve şu an bizim dönemimizde mimari nasıl gelişmiş gibi soruları bol bol soruyorum kendime. Kıyaslamalarla kitabı kendim için daha verimli hale getirip geçmişten bol bol bilgi öğrenirken bunları günümüze nasıl uyarlayabileceğimizi de sorguluyorum. Birçok cümlenin altını çizdim çok güzel bilgiler edindim. Mimarlığa, tasarıma ilgisi olan herkese ve mimarlık öğrencilerine özellikle tavsiye ediyorum.
Benim Merceğimden Steen Eiler Rasmussen’in Yaşanan Mimarisi.Sanat
Rasmussen bu kitabı yazarken, mimariyi sadece profesyonellerin anladığı o kuru, teknik dilden kurtarmak istemişti. Bu yönüyle takdiri hak ediyor. Ancak kitaba senin pencerenden, edebiyatın, kelimelerin estetiğinin ve zamansız bir zevk anlayışının hüküm sürdüğü o yerden baktığımızda, eserin parlayan yönleri kadar gölgede kalan köşeleri de çok net bir şekilde gün yüzüne çıkıyor.
1. BANA GÖRE NE FAZLA? (Rasmussen'in Abarttığı ve Beni Sıkan Sınırlar)
Bir kitabı okurken, yazarın sürekli aynı noktaya parmak basması veya kendi doğrularını tek mutlak gerçekmiş gibi sunması ruhu daraltır. Rasmussen’in metninde "fazla" bulduğum, törpülenmesi gereken yerler şunlar:
Didaktik ve Kuralcı Modernizm Israrı
Rasmussen, 1950’lerin o işlevselci, "az çoktur" diyen modern mimarlık rüzgarına kendini biraz fazla kaptırmış. Süslemeyi, detaylardaki o yaşanmışlık hissini veya geçmişin o ağırbaşlı, hikayesi olan detaylarını bazen sadece "fonksiyonel değil" diye eleştiriyor ya da görmezden geliyor.
Benim Eleştirim: Tasarımda sadelik ve dürüst malzeme kullanımı (örneğin ham ahşabın, taşın dokusu) elbette asildir. Ancak mimari sadece bir işlev alanı değildir; bir ruhu, bir hikayeyi fısıldamalıdır. Rasmussen'in modernizmi kutsayan bu aşırı işlevselci dili, zaman zaman mekanın kalbini, o eski zamanların ağırbaşlı estetiğini ıskalayan bir fazlalığa dönüşüyor.
Batı Dünyasının Estetik Tekeli
Kitap boyunca anlatılan bütün o "kusursuz mekan" örnekleri Roma meydanlarında, Palladio villalarında ya da İngiliz malikanelerinde geziyor. Rasmussen sanki tüm dünyanın estetik algısı sadece bu coğrafyalardan ibaretmiş gibi davranıyor.
Benim Eleştirim: Batı'nın o simetrik, rasyonel dünyası güzeldir ama eksiktir. Doğu’nun, bu toprakların, bir türkünün tınısındaki o uçsuz buçaksız hüznü ve sadeliği barındıran
