Yazar:
Flann O'Brien
Çevirmen:
Gülden Hatipoğlu
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·158 syf.·
2024 410. kitabı
Bir yandan Katolik Kilisesinin doktrinlerine kafa tutan Collopy'nin kadın hakları için verdiği mücadeleyi, diğer yandan aile ve eğitim kurumlarına isyan bayrağını çeken Biraderin kendi akademisini kurup yayıncılık endüstrisine balıklama atladığı serüvenini kendine has mizah diliyle anlatan O'Brien, absürd parodinin en ...güzel örneğini okuduk, dii çevırenden olmalı karışıktı, kusa olduğu için çabuk bitti, bszı kıtaolst kendı yolunda akarken bazıları da, adım adım ilerler buda öyle bir kitaptı..
" Flann O'Brien
İrlandalı Roman Yazarı" burada
James Joyce
Samuel Beckett anmadan gecemıyeceğim
Dublinli olmalarından dolayı
"O’Brien, Joyce’un “felcin merkezi” olarak tanımladığı Dublin’i sefaletin merkezi olarak yeniden tanımlıyor. Hastalıklı, içen, işeyen, kusan grotesk bedenlerin, her fırsatta doldurulup boşaltılan viski bardaklarının eşliğinde, klişelere ve içi boş bir retor devridâim olduğu neşeli diyaloglara hapsolduğu, çürüyen bir sömürge başkentidir bu romandaki Dublin. Kara mizahını bu kaynaktan devşiren O’Brien, kendi tabiriyle “İrlandalı Katoliklerin geçmişlerinden devraldıkları kıyamet duygusunun” üstesinden yine kahkahayla geliyor."
Hayat hepımıze farklı zorluklar getiriyor, başkalarının zor yaşamları var elbette, burda da onu okuduk, bşr bakın derim 
Zor Hayat
Flann O'Brien
İrlandalı Roman Yazarı" burada
James Joyce
Samuel Beckett anmadan gecemıyeceğim
Dublinli olmalarından dolayı
"O’Brien, Joyce’un “felcin merkezi” olarak tanımladığı Dublin’i sefaletin merkezi olarak yeniden tanımlıyor. Hastalıklı, içen, işeyen, kusan grotesk bedenlerin, her fırsatta doldurulup boşaltılan viski bardaklarının eşliğinde, klişelere ve içi boş bir retor devridâim olduğu neşeli diyaloglara hapsolduğu, çürüyen bir sömürge başkentidir bu romandaki Dublin. Kara mizahını bu kaynaktan devşiren O’Brien, kendi tabiriyle “İrlandalı Katoliklerin geçmişlerinden devraldıkları kıyamet duygusunun” üstesinden yine kahkahayla geliyor."
Hayat hepımıze farklı zorluklar getiriyor, başkalarının zor yaşamları var elbette, burda da onu okuduk, bşr bakın derim Zor Hayat
Puan vermedi·158 syf.·
2026 15. kitabı
"Çileyi başkası çekiyorsa, bayılıyorsunuz çileye. Aynı durum senin çatının altında olsaydı ne yapardın?"s.35
Annelerinin vefatıyla birlikte Dublin'de yaşayan üvey dayılarının yanına yerleşen iki yetim kardeşin hikayesi Zor Hayat. Büyüme hikayesi gibi görülse de ilk başta okudukça İrlanda toplumunun geçirdiği sosyo-ekonomik ve politik gelişmeleri de metinde görmek mümkün. Dayıları Collopy ilginc ve sorgulayan bir karakter. Özellikle Peder Fahrt ile olan Katolik kilisesini eleştirdiği bölüm metnin en ilgi çekici yeri. Bu bölümde katolik mezhebinin gelişimi, etki alanı gibi bilgileri de edinmek mümkün. Üvey dayı Collopy, belediye de çalışan kadınların haklarını koruyor ve bu konuda Peter Fahrt'ı da çekinmeden eleştiriyor. Öğretilen bütün kilise doktrinlerine kafa tutan bir karakter Collopy. Ailede tek sorgulayan Collopy değil, yetim çocukların büyüğü birader olarak adlandırılan kişi de hem aile hem de eğitim sistemini eleştiriyor ve kardeşinden ayrılıp, yayıncılık işine girip, kendi akademisini kuruyor. Küçük kardeş ise, üvey dayı ile yaşamaya devam ediyor. Bu birbirinden ilginç karakterlerin yolları bir yerde kesişiyor. Sağlam eleştirilerin olduğu bir kitap Zor Hayat. Yazarın grotesk ve mizahi bir dili var. Daha önce yazardan "Fakirlik Edebiyatı" adlı eserini okudum ama bu eseri daha iyi. Herkes sever mi bilemem ama ben sevdim . Okumak isteyenlere iyi okumalar dilerim
Açıkçası kitabın adı neden "Zor Hayat" anlam veremedim. Ayrıca çeviriyi de kusurlu buldum. Yani " güğüm güğüm verseler içebilirdim yayık ayranını" "inşallah" "maşallah ", "valla", "yarabbim " bu gibi kelimeler vardı çeviride.
Bilemiyorum, beni rahatsız etti...
1911 , İrlanda doğumlu bir yazarın, kendi deyimiyle
"Hiç biri, kısmen de olsa kurgu olmayan" bu romanını beğenmedim. Sonuna kadar çarpıcı bir yan bekledim ama yok.
Elbette göreceli, yazılanların hepsinin gerçek olması "absürd parodi" örneği. Evet.
Ama beni etkilemedi.
Bazı alıntılar bıraktım, o da kitabın konusunu ileride hatırlayabilmek için. Aman aman beğendiğimden değil yani.
İki yetim Finbarr ve Manus ile Dublin’e yolculuğa çıkıyoruz. Yazardan okuduğum ikinci kitap oldu ve bunu daha çok sevdim. “Hiçbiri kısmen de olsa kurmaca olmayan” karakter sunuyor bize. İrlanda halkına, din ve devlete dair çok iyi tespitlerde bulunup yansıtmış. Dayıları Bay Collopy ve Peder Farth’ın konuşmalarını dinleyerek büyüyerek, sorgulayarak büyüyen Finbarr ve Birader Manus. Hem komik hem de bir o kadar da sarsıcıydı. Okuması benim için çok keyifliydi.
Kitap fena değil ancak çeviri korkunç olmuş, Türkçe deyimler mi dersin, hayır dualar mi dersin... zor hayat ile kitaptaki olayların zaten hiç bağlantısı yok. Boş zamanda bir şeyler okuyayım diyenler için okunur, eh işte yani.
İrlandalı iki yetim oğlancık, Nev-i şahsına münhasır üvey dayılarının himayesinde hayat yolunda adımları , büyük kardeş uyanık, eğitimin (!) gereksizliğini erken farkedip okuldan ayrılır kendi işini kurar ( adam üniversite açıyor!) küçük oğlan egzantrik dayıyla devam eder, en son dayı ölür, roman boyunca dayının peşinde koştuğu megalo idea vasiyetiyle ortaya çıkar. ( tanıtım yazılarına aldanıp gözümde pek büyütmüşüm, eh işte deyip kapağını kapattım)
Küçük yaşta yetim ve öksüz kalan 2 erkek kardeşin uzak akrabalarının yanında hiçte zor olmayan bilakis komik hayatlarının anlatıldığı kitapta uzak akraba ve bir rahibim kuzene başı yaptıkları sohbetleri de çok keyifli
Merhaba. Yine kütüphaneden aldığım ayın bir diğer okuduğum kitabı Zor Hayat oldu. Açıkçası büyük bir beklenti içerisine girdiğim kitap maalesef ki beni tatmin etmedi. Vaddettiği o absürd parodinin özgün örneği evet hissedilir düzeyde vardı. Fakat istediğim o tadı alamadım ne yazık ki.
İki kardeş yetim kalınca dayıları onları evine alır. Kitabın ismi Zor Hayat olsa da ki buradaki ironiyi beğendim. Aslında denilenin aksine bir hayat onları bekler.
Büyük abinin bu kadar da olmaz denilen absürt'ün de ötesindeki girişimleri şaşırtır. Biraderinin atılımlarını, yaptığı işleri bizlere küçük kardeş Finbar anlatır.
Dayıları Collopy ile Peder Farth'ın din ve eğitim, kadın haklarını savunma, tarihteki devrimler gibi olguların tartışıldığı, eleştirildiği çatışmalar diyaloglar aracılığıyla bizlere gösterilir.
#kitapalıntısı :
Asıl amacımız bilginin, beşeri icraatların ve uygarlığın seri üretimi. Geleceğin dünyasını, yani hepsi de müreffeh, mızmızlara, sinsilere ve müstakbel politikacılara hoşgörüsü olmayan, sofistike ve neşeli insanların yaşadığı bir dünya tasarlıyoruz; tam olarak bir Ütopya sayılmaz ama tüm gereksiz yanlışların, başarısızlıkların ve uygunsuz davranışların ortadan kaldırıldığı bir toplum. Bu soruna hücum etmenin en basit yolu nedenin kendisine, yani cahilliğe, eğitimsizliğe ve yanlış eğitime saldırmak. Her gün etrafta iki başla dolaşan insanlara rastlıyorsun. Hayat karşısında tamamen kafaları karışmış vaziyetteler, neredeyse hiçbir şey bilmiyorlar, sadece bir tek şeyden eminler –o da gün gelip ölecekleri.
Reklam
Yazar Hakkında
Flann O'BrienYazar · 6 kitap
Gerçek adıyla Brian O'Nolan on iki kardeşin üçüncüsü olarak 5 Ekim 1911'de bugün Kuzey İrlanda sınırları içinde kalan Tyrone kontluğunun Strabane ilçesinde dünyaya geldi. Yaşadıkları yerde İrlandaca dilinde eğitim veren bir okul bulunmadığından, çocuklarının İngilizce dilinde eğitim almasını istemeyen babasının tercihiyle on iki yaşına kadar evde eğitim aldı.
1922'de ailesiyle birlikte Dublin'e taşındı. 1929'da Dublin Üniversitesi'ne başlayarak edebiyat okudu. Yaratıcı dehasının ilk örneklerini öğrencilik yıllarında katıldığı münazara kulüplerinde yaptığı konuşmalarda, öğrenci dergilerinde yazdığı yazılarda, sonrasında 1934'te arkadaşlarıyla kurduğu ve editörlüğünü üstlendiği "Blather" (Zırva) adlı dergide sergiledi. Bu dergilerde "Brother Barnabas" takma adıyla yazılar yayımladı.
1935'te İrlanda Kamu İdaresi'nde göreve başladı ve emekli olduğu 1953 yılına kadar çeşitli yerel hükümetlerin özel sekreterliğini yaptı.
İlk romanı "At Swim-Two-Birds" 1939'da yayımlandı. Samuel Beckett ve James Joyce romandan övgüyle bahsettiler. İkinci romanı "Üçüncü Polis" yayınevleri tarafından geri çevrilerek yazarını büyük hayal kırıklığına uğrattı (yazarın ölümünden sonra 1967'de basıldı). 1941'de İrlandaca yazdığı "An Béal Bocht/The Poor Mouth" adlı üçüncü romanını yayımladı. Bundan sonra yaklaşık yirmi yıl hiç roman yazmadı.
1940 yılında "Irish Times" gazetesinde "Myles na Gopaleen" takma adıyla köşe yazıları kaleme almaya başladı. Otuz yıl boyunca "Cruiskeen Lawn" (Dolup Taşan Minik Küp) başlıklı köşesinde neredeyse her gün yazdı. Bu yazılar yazarın ölümünden sonra "The Best of Myles", "The Hair of the Dogma", "Further Cuttings from Cruiskeen Lawn" ve "At War" adlı kitaplarda bir araya getirildi. Ölümünden birkaç yıl önce tekrar roman yazmaya başladı ve 1962'de "The Hard Life" (Zor Hayat), 1964'te "The Dalkey Archive" (Dalkey Arşivi) adlı romanları basıldı.
1 Nisan 1966'da Dublin'de öldü.
