Bir trenin camlarında uzayıp giderken dünya Yakalanmayan görüntüler mutluluklardır belki
Acılarsa, uzun uzun beklenilen istasyonlara benzer
İki uzaklık arasındadır her insanın tarihi. ..
Gitsem bütün akşamlar geç, sabahlar erken
Kalsam bu kent alnıma yeni çizgiler ekler
Gün olur öldüren bir şarkıdır insanı,
Gün olur bir hançer ya da bir kadeh içki.
Gömülür en koyusuna yalnızlıkların
Anılar geçer gözlerinden bulanık, sisli.
Sen bilemezsin, çaresizlik nasıl boğar insanı?
Yaşamak bir yerde nasıl çekilmez olur?
Tutunacak bir dal aramaktan, koşmaktan, özlemekten;
El yorulur, ayak yorulur, yürek yorulur ...