Anonim
@kitap456
İlk başlarda Zehra'ya biraz ısınamadım, kitapta da geçtiği gibi her şeyi tastamam olan aynı bi süper-kahraman gibiydi. Ama, ilerleyen kısımlarda babasının anı defterini okumaya başladığından itibaren kitap hakkındaki tüm fikirlerim değişti. Özellikle de olaylara farklı açılardan bakmanın, olayların arkasında farklı, görünmeyen sebepler yatabileceğini, kişilerin zamanla çevre ve başka sebeplerden dolayı değiştiğini, tanıdığımızı sandığımız kişilerin aslında tanıdığımız gibi olmadığını gösteren ve beni içten etkileyen aslında kısa ama uzun, ve derin bi eserdi benim için.
%6 (6/96 syf.)
Rabia, ömründe bir köşe daha dönmüş gibi. Köşeleri o hiç sevmez. Dönerken insan asıl kendisini arkasında bırakır, köşenin bu tarafında başka bir insan oluverir. Fakat arkasında bıraktığı "kendisi" de peşini bırakmaz. Her köşe döndükçe bir yeni benlik... En yenisi en önde, en eskisi en arkada... Art arda yürüyen bir sıra insan...
