Görünen o ki, unuttum onu. Hayır, doğru değil bu. Tam tersine, her gün sık sık düşünüyorum onu, ne var ki artık onu görmüyor oluşumdan etkilenmiyorum. Yüzünün ve sesinin anısı zihnimden ne zaman silinecek acaba?
"Hayatımız yok olduktan sonra nasıl yaşarız biz? Geçmişimiz olmadı mı, kendimizi nasıl tanırız? Yo, bırak. Yak gitsin..."
"Tek isteğim kimseye yük olmadan yaşayıp gitmek..."
"Umutlarının öyle fazla coşmasına izin vermezsen, hayal kırıklığına uğramazsın."
Gazap ÜzümleriJohn Steinbeck
İçimde hangi duygunun daha güçlü olduğunu soruyorum kendime durmadan, beyhudelik mi yoksa anlamsızlık mı? Soruya bir cevap bulamıyorum. Bu nedenle bir süre sonra öteki soruya geçiyorum, içime önce hangisi girecek, delilik mi yoksa ölüm mü?