Neden başkaları hiç beklenmedik bir şekilde mutluluğa ulaşırken, iyi insanlar mutsuz yaşamaya mahkûm ediliyorlar?
@kitap_nevin
😥
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bilemezsin. İlk karşına çıkacak olan sana yâr mı yoksa yara mı olacak bilemezsin. Anlayamazsın. Hayatına ilk adımlayacak olanın sana neşe mi yoksa hüzün mü getireceğini bilemezsin. Göremezsin. Sende ilk olanın sahte gülüşlerini, yalan dolan kokan sözlerini, sırıtan hallerini, yapmacık tavırlarını fark edemezsin. Aldatılırsın. Düşlerini kurduğun o pembe hayallerinin kurbanı olur ve aldanırsın. Hâlbuki sadece sevmek ve sevilmeyi istemiştin. Sahiplenmek ve sahiplenilmeyi dilemiştin. Güvenmek ve değer görmeyi istemiştin. Mutlu etmek ve mutlu edilmeyi beklemiştin. İstediklerin çok şey değildi. Ama çok görüldü. Olsun. Olsun. Buda sana tecrübe olsun. Ve şunuda unutma; Kendini bırakmaz, hayata küsmez ve çabalarsan eninde sonunda kader hak ettiklerini yoluna çıkaracaktır.
@kitap_nevin
👍👏👏
Özellikle sosyal medya çağı olarak tanımlayabileceğimiz bu dönemde bu arzulardan birisi de hiç kuşkusuz beğenilme arzusudur. Beğenilmeyi, güç olmayı, bir noktada kendimize yer edinmeyi neden istiyoruz? İşte burada sormamız gereken soru tam da budur. Böylesine suni bir şeye neden ihtiyaç duyuyoruz? Bizi bu noktaya iten neden ne?
@kitap_nevin
Bizi bu noktaya iten, anlaşılamamak ,sevgisizlik, yalnızlık ve o kocaman boşluk hissi...
Yorumuma geçmeden önce şunu belirtmek istiyorum:
Her kitapta tempo çok önemli. Okuru sıkmadan yazmak lazım. Jo Nesbø'yu okuyanlar bilir. Tempolu kitapları bir elin parmağını geçmez. Ama sadece tempoya bakarak da kitapların iyi olduğuna karar veremeyiz. Örneğin benim 10 beğeni kriterlerim varsa bazı okurların 1-2 kriterleri var. Bunlardan biri de tempo. Kitap akıcıysa harika diyenler var. Durağansa kötü. Ben sadece akıcılığına bakmıyorum. Özellikle polisiyelerde.
Polisiyedeki betimlemeler, olay yerinde bulunan suçluyu işaret eden bazı ipuçları, suçu kimin işlediği ve sebebi, yazarın bize sunduğu psikolojik neden, kaçma planı, karakter derinliği, özgünlük, gerçekliğe uygun vs... gibi kriterleri göz önünde bulunduruyorum. Ama bazı okurlar tempoya bakarak kitap hakkında fikrini belirtiyorlar. Polisiyede sadece tempoya bakılarak karar verilmemeli. Hele hele olayın tesadüflerle ilerlemesi, yazılan bir mektup sonucu olayın çözülmesi, anlatıcının katil olması, medyum aracılığıyla çözülen olaylar hiç olmamalı.
Gelelim kitaba;
Harry Hole serisi dışında yazılmış bağımsız bir polisiye Oğul.
Kitap intikamı anlatıyor. Hapisten kaçan bir oğulun intikamını...
Yazar iyi ve kötü arasındaki ince çizgiyi öyle güzel ele almış ki, vermiş olduğu mesajı anlamamak mümkün değil.
Ara ara bazen kendimizi eleştirdiğimiz durumlar oluyor değil mi? Çocuğunuza attığınız bir tokat, birine atılan iftira, hırsızlık, cinayet gibi. Bunun neden ve sonuçlarına bakmak önemli. Çocuğunuza attığınız bir tokat senin öfkenden kaynaklanıyor ve pişman oluyorsanız bu sizi kötü insan yapmaz. Ama defalarca acımasız bir şekilde kemerle, sopayla dayak atıyorsanız siz kötü bir insansınız.
Kendinizi eleştirirken dilediğiniz kadar kötü olduğunuzu düşünebilirsiniz. Veya bir başkasının kötü olduğunu. Ama bana göre kötülük
@kitap_nevin
Merak ettim 😍😍