“Gregor kafasını kanepenin kenarına kadar çıkarmış, kardeşini izliyordu. Acaba süte hiç dokunmadığını, bunun nedeninin de aç olmamasıyla değil de tadını beğenmemesiyle ilgili olduğunu anlayıp kendinisine sevdiği başka bir yiyecek getirecek miydi? Aslında kanepenin altından çıkıp kardeşinin ayaklarına kapanmak ve ondan yiyebileceği bir şeyler getirmesini istemek için inanılmaz bir arzu duyuyordu ancak o bunu kendiliğinden fark etmediği sürece, dikkatini bu noktaya çekmektense, açlıktan ölmeyi tercih ederdi.”
“İnsan bazı anlarda çalışacak gücü kendinde bulamayabilir fakat bu anlar, geçmişteki başarılarını hatırlamak ve ileride engeli ortadan kalktığında daha büyük bir azim ve gayretle çalışacağını düşünmek için en uygun zamandır.
… Şu sıralar sıkıntılı bir dönem geçiriyorum ama yakında kurtulacağım bu durumdan.”
“Hayır Bayan Karasu, ben deli değilim, aklımı da kaçırmadım. Ama bu kadar acımasız, bu kadar sevgisiz, bu kadar hoyrat bir dünyada hiçbir şey olmamış gibi yaşayamazdım.”
“İnsanın, cahillikten kaynaklanan gelecek korkusu. Başımıza mutlaka korkunç bir olay geleceği endişesi. Bu temel kaygılarımızdan biridir. Belkide ölümlü olduğumuzu bilmenin getirdiği bir travma. Ama hala çok etkili biliyorsunuz.”