kitapçoksever
@kitapcoksever
101 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanın kozmik ölçekteki hiçliği...1000Kitap
Puan vermedi·352 syf.··
Beğendi
·2025 93. kitabı
·20 günde okudu
·Okunma: 20 Ekim 2025 15:58
Yerin dibinden göğün sonsuzluğuna uzanan, varlıkla hiçlik anlatısı "Yükseliş".
Kahramanımız Leigh sakince başlıyor anlatmaya kendini, kardeşini, annesini ve babasını... Babalar ve kızları. Tahmin edilebilir "aile hikayesi" görünümü var açılışta. Acelesiz detaylandırıyor kurguyu yazar. Hemen safımızı belli ediyor, Leigh'nin tarafına konuşlanıyoruz.
Tanığı olduğumuz büyümek, rahatsız edici. Geçmişinden kaçarken geleceğe attığı adım bundan sebep heyecanlandırıyor bizi. Bu kaçış insan olmanın sınırlarını yoklayan bir yolculuğa dönüşüyor. MacInnes'in bilimsel ayrıntılarıyla okuru zorlayan ama aynı zamanda hipnotize eden dili öyle yoğun ki kurgu içinde bazen yön kaybı yaşatıyor lakin bu bile romanın bir parçası haline geliyor.
Okurken tedirgin bir merak var hep. Merak hep diri. Ve sürüklenme hali. Bilmiyoruz nereye varacak yolun sonu. Tam da bu belirsizlik romanın asıl etkisi, keşfetmekle kaybolmak arasındaki o ince çizgi. Sona yaklaşırken anlatımın yönünü değiştiriyor yazar, kırılma var. Sıradan bir bilimkurgu okumadığımızı biliyorduk ama bildiğimiz, sona hazırlamıyor okuru. Bunu tecrübe etmek için bile okunur!
Yoğunluğuna ve zorlayıcılığına değecek...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kabullendim her şeyi olduğu gibi...Alıntı
Elif Şafak, okur yolculuğumun temel taşlarından biri. Temel çünkü 15'imde "Mahrem"i okurken edebiyatın zihnimde yarattığı devinimi ilk kez fark etmiştim. O kitapla birlikte hem merak hem de düşünce biçimi değişti bende. Bu dönüşüm "Mahrem" öncesi yazdıklarını okuma ateşini tutuşturdu içimde. Kem Gözlere Anadolu, Pinhan, Şehrin Aynaları. Dil oyunlarıyla bezeli, ağdalı, hem us hem ruh yoran leziz metinlerdi. O vakitler Elif Şafak okumak bir hikayeyi takip etmek değil, labirentte dolaşmak gibiydi. Bit Palas, Araf, Baba ve Piç...
Sonra büyüdüm. Elif Şafak da yazarlığında başka bir evreye geçti. Dili dinginleşti, ilk dönemlerindeki büyülenme hissi bende azaldı. Belki değişen bendim, belki o kalemini farklı bir ritme ayarladı, bilemiyorum.
Gökyüzünde Nehirler Var okumak nostaljik bir histi. Metis döneminin efsununu taşımadığı ortada. Yine de özgün tınılarını hissettiriyor. Elif Şafak hala iyi anlatıyor ama "bir ortak geçmişimiz var" ve bu "iyi anlatmak" bana yetmiyor. Gençliğimdeki tekinsiz merakı yeni kitaplarında aramaktan vazgeçiyorum artık.
"Kabullendim her şeyi olduğu gibi..."
Ben bu aşkın ızdırabını...1000Kitap
"Doğru an"dan "dönüşü olmayan yol"a uzanan, herkesin kaybettiği bu bağımlılık hikayesinde taraf tutmaya izin vermeyen bir girdaba çekiyor Erpenbeck okuyucuları. Yok olmaya teşne Doğu Almanya fonunda Hans ve Katharina'nın yanlış olduğunu bile bile devam ettirdikleri "şey" aşk değil, sevgi değil... Birbirini tüketen ve beraber çöken iki insanın ızdırabı.
Bir kitabın adında mevsim ya da ay varsa o vakitte okumam lazımmış hissi uyanıyor bende. Kaç mevsim kaç sene geçti böyle, sararıp soldu nice şahane kitap raflarımda...
Eylül Evi, sararıp solanlardan olmadı, aksine anlatım ve yoğunluk olarak birbirine benzer iki kitabı okumaya çalışırken çölde rastlanılan vaha gibi giriverdi aralarına. Bilindik bir "perili ev" hikayesi okuyacağımı sanırken "patriyarkanın mekansal sembolü" çıktı karşıma. Korunmak ya da hapsedilmek. Bir kadın için ev ne demekti?
"Hayallerimizdeki evdi." cümlesiyle açıyor kitabı Margaret. Birkaç satır sonra "benim yuvam" diyor -bizim yuvamız- diye düzeltiyor. "Haylazlar"la dolu evin içinde, kocasının otoritesiyle sınırlandırılmış bir yaşam süren Margaret, sessizliği ve teslimiyeti "hayatta kalma stratejisi" olarak kullanıyor. Zamanla kendisine dayatılan sınırları tanıyarak varlığını ve iradesini koruma yolları buluyor.
Hal ise (Harold -kocası-) taşındıklarından beri her eylülde "evin geçmişi"yle yüzleşmekten bir süre sonra vazgeçiyor ancak Margaret onunla gitmeye, evi satmaya razı olmuyor. "Sabret, katlan, uyum sağla" üçlüsü onun zırhı artık. Üstünden çıkarmaya niyeti yok.
Yazar gotik edebiyatın bilindik atmosferiyle okuru içine çekerken, aslında kadın dayanıklılığı ve özgürlüğünü anlatıyor. Margaret’in sessizliği, korkuya boyun eğmek şöyle dursun kendi sesini, kendi varlığını ortaya koymanın bir biçimi. Ev ise özgürleşmenin, direnişin ve var olma mücadelesinin sahnesi...
Aldığım keyfi, yorumun sonuna saklayamayacak kadar çok sevdim!
Göç, göçmenlik, kimlik, aidiyet, hafıza ve şehitlik kavramını tek bir düzleme sığdırmayan, çok sesli bir roman, muazzam bir senfoni. Karakterleri yan yana ancak "buradayım ve varım" demesini biliyor, benliklerini hiç yitirmiyor.
Kaveh Akbar'ın şiir geçmişi, ilk romanı Şehit! üzerinde epey etkili. Sıradan bir hikaye olmaktan çıkmış Şehit!. Ölüm var kitapta ama son değil. Sanata, aşka, hayata bir saygı duruşu. Şehitlik ise yalnız bir yücelik değil, şahitlik yapan, hatırlayan ve yük taşıyan bir varlık hali.
Romanın en başarılı yanı, ağır temasına rağmen okurken bunu hissettirmemesi. Tazeleniyorsunuz, yeni bir perspektif bulmaya itiyor sizi.
Kaveh Akbar İran asıllı "Amerikan". Amerikan tırnak içinde çünkü Şehit! ait olduğu edebiyatın günümüz muzipliğine, diline ve sertliğine sahip. Bir sayfada karakterlerin politik kimliğine alkış tutarken öteki sayfada karşılaşacağınız hayata tutunma biçimleri sizi şaşırtabilir.
