kitapçoksever
@kitapcoksever
101 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kabullendim her şeyi olduğu gibi...Alıntı
Elif Şafak, okur yolculuğumun temel taşlarından biri. Temel çünkü 15'imde "Mahrem"i okurken edebiyatın zihnimde yarattığı devinimi ilk kez fark etmiştim. O kitapla birlikte hem merak hem de düşünce biçimi değişti bende. Bu dönüşüm "Mahrem" öncesi yazdıklarını okuma ateşini tutuşturdu içimde. Kem Gözlere Anadolu, Pinhan, Şehrin Aynaları. Dil oyunlarıyla bezeli, ağdalı, hem us hem ruh yoran leziz metinlerdi. O vakitler Elif Şafak okumak bir hikayeyi takip etmek değil, labirentte dolaşmak gibiydi. Bit Palas, Araf, Baba ve Piç...
Sonra büyüdüm. Elif Şafak da yazarlığında başka bir evreye geçti. Dili dinginleşti, ilk dönemlerindeki büyülenme hissi bende azaldı. Belki değişen bendim, belki o kalemini farklı bir ritme ayarladı, bilemiyorum.
Gökyüzünde Nehirler Var okumak nostaljik bir histi. Metis döneminin efsununu taşımadığı ortada. Yine de özgün tınılarını hissettiriyor. Elif Şafak hala iyi anlatıyor ama "bir ortak geçmişimiz var" ve bu "iyi anlatmak" bana yetmiyor. Gençliğimdeki tekinsiz merakı yeni kitaplarında aramaktan vazgeçiyorum artık.
"Kabullendim her şeyi olduğu gibi..."
Ben bu aşkın ızdırabını...1000Kitap
"Doğru an"dan "dönüşü olmayan yol"a uzanan, herkesin kaybettiği bu bağımlılık hikayesinde taraf tutmaya izin vermeyen bir girdaba çekiyor Erpenbeck okuyucuları. Yok olmaya teşne Doğu Almanya fonunda Hans ve Katharina'nın yanlış olduğunu bile bile devam ettirdikleri "şey" aşk değil, sevgi değil... Birbirini tüketen ve beraber çöken iki insanın ızdırabı.
Bir kitabın adında mevsim ya da ay varsa o vakitte okumam lazımmış hissi uyanıyor bende. Kaç mevsim kaç sene geçti böyle, sararıp soldu nice şahane kitap raflarımda...
Eylül Evi, sararıp solanlardan olmadı, aksine anlatım ve yoğunluk olarak birbirine benzer iki kitabı okumaya çalışırken çölde rastlanılan vaha gibi giriverdi aralarına. Bilindik bir "perili ev" hikayesi okuyacağımı sanırken "patriyarkanın mekansal sembolü" çıktı karşıma. Korunmak ya da hapsedilmek. Bir kadın için ev ne demekti?
"Hayallerimizdeki evdi." cümlesiyle açıyor kitabı Margaret. Birkaç satır sonra "benim yuvam" diyor -bizim yuvamız- diye düzeltiyor. "Haylazlar"la dolu evin içinde, kocasının otoritesiyle sınırlandırılmış bir yaşam süren Margaret, sessizliği ve teslimiyeti "hayatta kalma stratejisi" olarak kullanıyor. Zamanla kendisine dayatılan sınırları tanıyarak varlığını ve iradesini koruma yolları buluyor.
Hal ise (Harold -kocası-) taşındıklarından beri her eylülde "evin geçmişi"yle yüzleşmekten bir süre sonra vazgeçiyor ancak Margaret onunla gitmeye, evi satmaya razı olmuyor. "Sabret, katlan, uyum sağla" üçlüsü onun zırhı artık. Üstünden çıkarmaya niyeti yok.
Yazar gotik edebiyatın bilindik atmosferiyle okuru içine çekerken, aslında kadın dayanıklılığı ve özgürlüğünü anlatıyor. Margaret’in sessizliği, korkuya boyun eğmek şöyle dursun kendi sesini, kendi varlığını ortaya koymanın bir biçimi. Ev ise özgürleşmenin, direnişin ve var olma mücadelesinin sahnesi...
9/10
Beğendi
·3 günde okudu
·2025 86. kitabı
