Şunu aklından çıkarma, budala! dediğini işitti; kendilerini bütünüyle oyuna, eğlenceye vermek için okumayı bırakan, kitaplara, okullara, öğretmenlere sırt çeviren çocukların sonu hiçbir zaman iyi olmamıştır. Benim başıma geldi. Onun için söylüyorum. Bir gün gelecek, benim şimdi ağladığım gibi, sen de ağlayacaksın... Ama vakit geçmiş olacak, o zaman!
İyi yürekli çocuklardansa her zaman bir şeyler umulabilir; biraz yaramaz da olsalar, bazı kötü alışkanlıkları da olsa. Daha doğrusu, doğru yolu bulacakları umudu vardır her zaman için.
Bu dünyada gerçek yoksullar, yardıma ve acınmaya hakkı olanlar, yaşlılık ya da hastalık nedeniyle, ekmeklerini kendi emekleriyle kazanamayacak durumda bulunanlardı yalnız. Bunların dışında herkes çalışmak zorundaydı; çalışmayıp aç kalırlarsa kendilerinin bileceği işti bu.