Zeynep
@kitapgezginiyimben
Şu anda okuduğu kitap
Tekrar tekrar okunmayı hak eden bir kitap önerir misiniz?Alıntı
Tekrar okumanın hoşuma gidebileceğini düşündüğüm bir klasik seçiyorum.
Zeynep
Martin Eden, Yaşamak, Yabancı
Reklam
Bazı huzursuzluklar içimizde değil, geride kalan boşlukta yaşar.Alıntı
Mert Kitabı henüz okumadım ama okumak üzere daha dün almıştım. Ve alırken büyük bir heyecanla okuma sırasının gelmesini beklediğim kitaplarım arasında kendine bir yer bulmuş oldu. Kimse bana önermedi, anısına okuyacağım, okuduğum cümlelere 'aceba o ne düşünürdü' diyeceğim biri de yoktu. Ama sanırım artık var. Kitabı okurken kuzeninizin de düşünce ve tepkilerini merak ederek oluyacağımı belirtmek isterim. Her kitap kendi içinde anlamlıdır ve benim için de kitaplarım ayrı ayrı değerlidir. Ama bu kitabın artık başka bir anlam taşıdığını da belirtmek isterim. Bu kitaba farklı bir anlam kattığı için de kuzeninize teşekkür ederim. Umarım en güzel yerlerdedir.
Bazı kitaplar okunmaz, yaşanır. Bazıları ise her sayfasında bir insanı hatırlatır. Benim için Huzursuzluğun Kitabı, yalnızca bir edebiyat eseri değil; yarım kalmış bir dostluğun, söylenememiş cümlelerin ve artık cevap alamayacağım soruların kitabıdır.
Fernando Pessoa’nın Huzursuzluğun Kitabı, klasik anlamda bir roman değildir. Belirli bir olay örgüsü, başlangıcı ve sonu olan bir hikâye anlatmaz. Daha çok, insan zihninin en derin ve en karanlık odalarında dolaşan düşüncelerin parçalarından oluşur. Bu yönüyle kitap, okunmaktan çok hissedilen bir metindir. Eserin en güçlü tarafı, insanın çoğu zaman kimseye söyleyemediği duygulara tercüman olmasıdır. Pessoa, yalnızlığı romantikleştirmez; onu bütün ağırlığıyla ortaya koyar. İnsanların arasında yaşarken bile kendini yabancı hissetmenin, ait olacak bir yer bulamamanın ve zaman zaman kendi varlığını bile sorgulamanın nasıl bir duygu olduğunu satır satır işler.
Bazı kayıplar vardır ki hiçbir tecrübe insanı onlara hazırlayamaz. Benim için böyle bir kayıp kuzenimdi. Birbirimizi çok severdik. Yaş olarak gençti ama omuzlarında taşıdığı yükler yaşından çok daha ağırdı. Kendini yalnız hissediyordu. Belki de bu yüzden, benim de içimde taşıdığım sessiz yalnızlığı görüyordu.
Bana Fernando Pessoa’nın Huzursuzluğun Kitabı’nı önermişti beraber okumak için. Kuzenim; kendini yalnız hisseden, çoğu zaman içindeki yükleri tek başına taşımaya çalışan biriydi. Benim de yalnızlığımla mücadele ettiğimi bildiği için bu kitabı özellikle önermişti. Belki satırların arasında kendinden parçalar görüyordu. Belki benim de göreceğimi düşünüyordu. Bu kitabı birlikte okuyacak, satırların arasında kaybolacak ve üzerine uzun uzun konuşacaktık. Fakat hayat bize bu fırsatı vermedi. O kitabı birlikte okumayı planladığım insan, artık bu dünyada değil. Kitabı
Zeynep isimli okura yanıt verildi
Zeynep
Mert Kitabı henüz okumadım ama okumak üzere daha dün almıştım. Ve alırken büyük bir heyecanla okuma sırasının gelmesini beklediğim kitaplarım arasında kendine bir yer bulmuş oldu. Kimse bana önermedi, anısına okuyacağım, okuduğum cümlelere 'aceba o ne düşünürdü' diyeceğim biri de yoktu. Ama sanırım artık var. Kitabı okurken kuzeninizin de düşünce ve tepkilerini merak ederek oluyacağımı belirtmek isterim. Her kitap kendi içinde anlamlıdır ve benim için de kitaplarım ayrı ayrı değerlidir. Ama bu kitabın artık başka bir anlam taşıdığını da belirtmek isterim. Bu kitaba farklı bir anlam kattığı için de kuzeninize teşekkür ederim. Umarım en güzel yerlerdedir.Bazı huzursuzluklar içimizde değil, geride kalan boşlukta yaşar.Alıntı
Bazı kitaplar okunmaz, yaşanır. Bazıları ise her sayfasında bir insanı hatırlatır. Benim için Huzursuzluğun Kitabı, yalnızca bir edebiyat eseri değil; yarım kalmış bir dostluğun, söylenememiş cümlelerin ve artık cevap alamayacağım soruların kitabıdır.
Fernando Pessoa’nın Huzursuzluğun Kitabı, klasik anlamda bir roman değildir. Belirli bir olay örgüsü, başlangıcı ve sonu olan bir hikâye anlatmaz. Daha çok, insan zihninin en derin ve en karanlık odalarında dolaşan düşüncelerin parçalarından oluşur. Bu yönüyle kitap, okunmaktan çok hissedilen bir metindir. Eserin en güçlü tarafı, insanın çoğu zaman kimseye söyleyemediği duygulara tercüman olmasıdır. Pessoa, yalnızlığı romantikleştirmez; onu bütün ağırlığıyla ortaya koyar. İnsanların arasında yaşarken bile kendini yabancı hissetmenin, ait olacak bir yer bulamamanın ve zaman zaman kendi varlığını bile sorgulamanın nasıl bir duygu olduğunu satır satır işler.
Bazı kayıplar vardır ki hiçbir tecrübe insanı onlara hazırlayamaz. Benim için böyle bir kayıp kuzenimdi. Birbirimizi çok severdik. Yaş olarak gençti ama omuzlarında taşıdığı yükler yaşından çok daha ağırdı. Kendini yalnız hissediyordu. Belki de bu yüzden, benim de içimde taşıdığım sessiz yalnızlığı görüyordu.
Bana Fernando Pessoa’nın Huzursuzluğun Kitabı’nı önermişti beraber okumak için. Kuzenim; kendini yalnız hisseden, çoğu zaman içindeki yükleri tek başına taşımaya çalışan biriydi. Benim de yalnızlığımla mücadele ettiğimi bildiği için bu kitabı özellikle önermişti. Belki satırların arasında kendinden parçalar görüyordu. Belki benim de göreceğimi düşünüyordu. Bu kitabı birlikte okuyacak, satırların arasında kaybolacak ve üzerine uzun uzun konuşacaktık. Fakat hayat bize bu fırsatı vermedi. O kitabı birlikte okumayı planladığım insan, artık bu dünyada değil. Kitabı
Zeynep
En güzel yerde buluşmanız dileği ile. Mekanı cennet olsun inşallah. Başınız sağ olsun