Liseden beri hep klasikleri okumaya karşı önyargılı olmuştum, neden bilmiyorum ya eski hikayelerin demode gelmesinden yada herkesin klasikleri övmesinden dolayı bir karşı trpki oluşturdum kendimce AMA
Bu kirap benim bütün klasikler önyargılarımı kırdı. 39 yaşıma kadar niye Reşat Nuri okumamışım dedirtti. Gerçekten beni çok etkileyen, içine alan akıcı bir anlatımla yazılmış şahane bir hikaye. Birbiriyle konuşarak çözüm bulmak yerine hayatı başkalarını suçlayarak yaşamanın kolay yolunu seçen insanın hikayesi.
Yıllarca babasını suçlamış, annesinin ablasının ölümlerinin sebebi babası olarak bilmiş bir kadının babasının ölümü üzerine günlüğünü okuması. Gerçeklerin 2 farklı açıdan bakılması. Bu kitap o kadar hoşuma gitti ki hemen ardından Çalıkuşu'na başladım. Herkesin okumasını tavsiye ederim