Tuğba
@kitapiiks
Sakarya Üniversitesi
Kocaeli
19 kütüphaneci puanı
859 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Merhaba dostlarımm. Bu sene çok güzel kitaplar okudum ve okuduğum kitapların da tümünü çok beğendim diyebilirim fakat Agnes Grey bu ritmi biraz bozdu
Anne Bronte’nin ilk romanı olan Agnes Grey, henüz yetişkinliğe yeni adım atmış Agnes’in ailesinin yaşadığı maddi zorluklara karşın onlara destek olmak istemesi sebebiyle mürebbiye olmaya karar vermesiyle başlıyor.
Kitabın başlangıcı, ilk sayfaları çok akıcı ve güzeldi. Zaten satın almadan önce konusunu biliyordum ve severek okuyacacağımı düşünmüştüm. Fakat sayfalar ilerledikçe sıkılmaya başladım ve zaman zaman yarım bırakma isteğiyle okudum.
Kitabın içeriği çoğunlukla Agnes’in mürebbiyelik yaptığı evde olan çocuklar üzerinde uzayıp gidiyor. Her ne kadar yazıldığı dönemde mürebbiyeliğin ne kadar zor ve sabır isteyen bir meslek olduğunu gösterse ve mürebbiye olmak isteyen genç insanlara yardımcı olabilecek bir eser olsa da, günümüzde okurlar için biraz sıkıcı olabiliyor.
Sakin ve güzel bir metin okudum fakat okumasaydım da olurdu diyeceğim eserler arasına girdi. Çok beğenenler elbette olmuştur fakat bana hitap etmedi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Başkarakterimiz Adalet 29 yaşında, yaşamayı pek sevmese de gençliğinin baharında bir kadın. Fakat bir gün yaşamakla, hayatla ilgili düşüncelerini değiştiren bir şey oluyor… Ölümcül bir hastalığa yakalanıyor Adalet.
Hastalığın pençesinde, hastane odalarında cebelleşirken derin düşüncelere dalan ve içindeki bitmek tükenmek bilmeyen suçluluk duygusunun kaynağına inmeye çalışan adalet sonunda onu buluyor. Çocukken oyuncağını aldığı o zavallı çocuğun, Mahsunun peşine düşüyor. İlk günahının telafisini yapmadan içinin rahat etmeyeceğini ve bu suçluluk duygusundan kurtulamayacağını bildiğinden, Hülya’yı da yanına alıp Mahsun’u bulma ümidiyle düşüyor yollara.
Hülya, Adaletin en yakın arkadaşı, can dostu, sırdaşı. Fakat bu suçluluk ipinin harlı ateşi onu da yakıyor.
Bir de Sadi Seber var elbette Adalet’in yol arkadaşı. Hülya’dan sonra git diyemediği tek kişi. Adalet’in belki de yıllar sonra hayatına aldığı tek insan. Her ne kadar kendini geri çekse de…
Nermin Yıldırım’ın okuduğum ilk kitabıydı Dokunmadan. Dili öyle akıcı, öyle güzeldi ki doyamadım okumaya. Kitabın akışı geçmiş ve şimdiki zaman arasında tatlı tatlı geziniyor. Her şey yavaş yavaş su yüzüne çıkıyor. Başlarda kızdığım Adalet’e geçmişi öğrendikçe merhametle yaklaşmaya onu anlamaya başladım. Neden bu hayatı kimseye dokunmadan, temas etmeden yaşadığını, gözlerini neden kapattığını, kulaklarını neden bazı şeylere tıkadığını anladım.
Sizce Adalet bu suçluluk duygusundan kurtulabilecek mi ? Kimseye dokunmadan yaşayıp gittiği hayatının seyrini değiştirebilecek mi ? Sevgili arkadaşı Hülya’ya ne olacak ? Sadi Seber’in sırları çözülecek mi ? Tüm bu sorularla sizi baş başa bırakıp uzaklaşıyorum. Umarım meraklandırmaya yetmiştir
kitap bittiğinde tokat yemiş gibiydim. Beni çok şaşırtan bir sonu vardı. Eminim ki sizlerde de
Bazı kitapları yorumlarken nerden başlayacağımı, ne anlatacağımı şaşırırım; kendime zaman tanımak isterim. Bunu bazen yapabiliyor olsam da çoğu zaman heyecanıma yenik düşer kitabı bitirir bitirmez yorumlamak, hiç bir detayı unutmadan aktarmak isterim. Adsız sansız bir jude bu kitaplardan biri.
Annesiz ve babasız kalmış daha on yaşında bile olmayan Jude ile başlıyor hikayemiz. Fırıncı teyzesinin yanında yaşamaya mahkûm edilmiş, yaşadıkları küçük kasabada sağda solda basit işler yapmaya çalışırken azarlanan, hor görülen, kimi zaman hırsından ağlayan, yine de teyzesine yük olmak istememesi sebebiyle elinden geleni yapan sevgili Jude.
Çocuktan gençliğe geçiş evresi hayaller ve arzularla dolu Jude’un. Yaşadığı kasabaya çok yakın olan, fakat çok daha gelişmiş, üniversitenin, kütüphanelerin, aydın ve bilge insanların bulunduğu Christminster’a gitmek, orada okumak ve meslek sahibi olmak istiyor. Jude’a bunu aşılayan ise gelecek yıllarında hayatını zindana çevirecek olan, kalbimde kapanmayacak yaraların açılmasına sebep olacak öğretmeni Phillotson
Hayelleri için para biriktirmek zorunda olan Jude, ömrünün geri kalanında yapacağı mesleği işte bu sıralarda öğreniyor. Taş işçiliği. Başarılı da oluyor. Para biriktirirken bir yandan da okula başlamadan önce kendini hazırlıyor. Kitaplar okuyor, farklı diller öğrenmeye çalışıyor. Bu hıs ve tutkuyla emin adımlarla ilerlerken ne oluyor dersiniz ? Aşık oluyor elbette. Gençliğin verdiği heyecan ve deli akan kanıyla tüm hayallerini bir kenara atıp evlenen Jude, geç olmadan yaptığı hatayı anlıyor fakat bu hata hayatının her döneminde onun karşısına bir kaya gibi çıkıyor adeta. Bu yanlış evlilikten dolaylıda olsa kurtulan ve tekrar hayallerine yönelen Jude, tam istediği gibi kente gidecekken onu tekrar tökezletecek bir şey oluyor.
Hamarat Momun’un ve sevgili isimsiz torununun masalları vardı. Ama en önemlisi boynuzlu geyik ana masalıydı. Her şeyin başladığı masal.
Dağın eteklerinde üç hanelik küçük bir yerde yaşayan, annesi ve babası tarafından terk edilen sekiz yaşında bir çocuğun hayatını, hayallerini, oyunlarını okuyoruz. Öyle ki dedesi Hamarat Momun’dan başka ona sahip çıkacak kimsesi yok. Komşuları aynı zamanda akrabaları ama gelin görün ki akraba mı akbaba mı ? Sanki herkes her şeyin acısını bir Momun’dan bir de bu çocuktan çıkartmak istiyor. Ezdikçe eziliyorlar.
Küçüğümüz tam bir hayalperest. Dedesinin hediye ettiği dürbünle hep beyaz gemiyi izliyor. Anne ve babasının o gemiyle gelmesini istiyor. Tek isteği bir balık olup o gemiye yüzerek ulaşmak ve buna gönülden inanıyor. Boynuzlu geyik anayı çok seviyor çocuk. Onu ve dedesini geyik ananın koruduğunu biliyor. Peki kendisi ve dedesi boynuzlu geyik anayı koruyabiliyor mu ?
Cengiz Aytmatov’un karakterleri beni hep çok etkiliyor. Özellikle Momun beni derinden yaraladı diyebilirim. Kitabın sonunu okuyunca Momun için ne düşüneceksiniz çok merak ediyorum. Mutlaka okuyunuz
Edmond Dantes…
Asla unutamayacağım, unuttuğumu hissettiğimde tekrar macerasına ortak olmak isteyeceğim bir isim. Bilmem unutulur mu ?
Bazı kitapları hiç okumamış olmayı dilersiniz, ilk okuma heyecanını tekrar yaşayabilmek için. İşte benim için o kitap Monte Cristo Kontu.
Fransız edebiyatının enlerinden biri. Alexandre Dumas’ın başyapıtı. Bir dünya klasiği. Muazzam kelimesinin yetersiz kalacağı bir eser.
Şimdi duygularımı bir kenara bırakıp sizlere kitaptan bahsetmek istiyorum. Tabii mümkünse
Başkarakterimiz Edmond Dantes, daha 19 yaşında bir denizci. Yoksul ama umutlu, çalışkan, geleceği çok parlak, hevesli, bıçkın gibi bir delikanlı. Bir babası var şu hayatta bir de sevdiceği Mersedes.
Bir gün deniz seferindeyken geminin kaptanı beklenmedik bir şekilde vefat eder ve tüm komutayı Edmond’a bırakır. Fakat kaptanlığa göz koyan muhasebeci Danglars vardır o gemide. Karada ise Mersedes’e göz koymuş, aynı zamanda Mersedes’in kuzeni olan Fernand. Işığı gözlerinden belli olan Edmond’u çekemeyen insanlar oldukça fazladır. Güzeller güzeli bir nişanlısı vardır çünkü, ve herkesin güvenini kazanacak kadar da yürekli ve cesur bir karakteri vardır. Tıpkı hedefleri olan insanların yapacağı gibi yalnızca işine odaklanır Edmond. Çünkü evlenmek istediği bir kadın ve bakması gereken bir babası vardır.
Gelelim kilit isimlere. Bu isimler yalnızca kitabın başında geçiyor dolayısıyla spoiler veriyorum sanmayın okuma keyfinizi asla etkilemeyecek.
Danglars (Gemide muhasebeci)
Fernand (Mersedes’e aşık aynı zamanda asker)
Caderouusse (Edmond ve babasının komşusu)
İşte bu üç isim kendilerine göre haklı sebeplerle Edmond’u ajanlıkla suçlayan bir mektup yazıp ilgili mercilere gönderiyorlar. Ve böylelikle Edmond’un tamı tamına 14 yıllık suçsuz esaretine ilk imzaları atmış
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)Alexandre Dumas · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202037,1bin okunma