Kasımpatı
@kitapkolik26
“Kahve soğur, insanlar gider, kitaplar kalır.”
Yılanın Gölgesi'ni de okuyarak seriye veda etmiş oldum. Önceden kütüphaneden ödünç alarak ilk iki kitabını okumuştum; çok beğendiğimi hala hatırlıyorum. Nedense son kitabı okumamıştım, bugüne nasipmiş finali görmek demek ki. Gayet güzel bir seriydi ancak o zamanki ben daha çok beğenirdi muhtemelen çünkü genç okurlara daha çok hitap ediyor bence. Tabi benim gibi ruhu genç olanlara da öneririm; yormayan, macera dolu, Mısır mitolojisi sevenlere... İki kardeşin ağzından bölüm bölüm yazılmıştı. Okurken kardeşlik bağının ne kadar önemli olduğunu tekrardan hatırladım. Onların küçük atışmalarını yüzümde bir gülümsemeyle okudum ister istemez.
Reklam
İlk kitap beni pek etkilememişti hatta serinin tümünün çevrilmediğini gördüğümde çok üzülmemiştim. Sopalar ve Kemikler'de ilk kitaptaki ikiz kardeşlerin o okula gelmeden önce neler yaşadığını görüyoruz. Ebeveynlerinin çocuk yapmalarının tek sebebi toplumda daha çok saygınlık görmek istemeleri; baba bir oğlu olsun ki işyerindekilere oğluyla hava atabilsin isterken, anne istediği gibi süsleyip herkese gösterebilmeyi istiyor. Aslında istedikleri bir çocuk değil bir oyuncak bebek ya da robot. İki kız dünyaya geliyor ve asla fikirleri sorulmuyor, biri erkek gibi diğeri bir prenses gibi yetiştiriliyor. Bir aşamada bir kapıdan geçip başka bir dünyaya geçiyorlar. Bundan sonra kitap fantastik ve hafif korku türüne kayıyor. Merak uyandırıcı bir kitaptı.
Reşat Nuri Güntekin'den bir kitap öner dediklerinde aklıma ilk gelenlerden biri Bir Kadın Düşman'ı oluyor genelde. İlk yarıda kadının ikinci yarıda ise erkeğin bakış açısıyla dinliyoruz olayı. Okuyalı uzun zaman olsa da her hatırladığımda kalbimde bir burukluk hissediyorum. Kitaptan ne kadar etkilendiysem birçok olay hatırımda hele o sonu... Bizim için o kadar önemli olmayan bir davranışın başka birinin gözünde hayat memat meselesi olabileceğini ve bazı kırgınlıkların altından bazı ruhların kalkamayabileceğini görüyoruz.
Kitap aşk ve bir cinayetin aydınlatılması üzerine. Başta az çok kimin cinayeti işlediğini bilsem de olayın nasıl olduğunu ister istemez merak ediyor insan. O döneme göre gayet başarılı bence. Okurken kendimi eski Türk filmi izler gibi hissettim, böyle hissetmem de gayet doğal tabiki. Entrikalar, cinayet, vasiyet,saf bir aşk... Çeviri gayet güzel, okurken hiç zorlanmadım.
#spoiler
Refik ile Faide mutlu olacak mı diye içim içimi yedi resmen. Okuduğum Türk edebiyatı klasiklerinde pek rastladığım bir şey değil çünkü mutlu son. Hatta kitabın başında biraz ara versem diye düşünürken bir yerden sonra kitap aldı götürdü beni. İyi ki okumuşum dedim. Sadece kafamda bir soru işareti kaldı ki o da baştan beri evliliğe karşı olan Faide'nin annesi nasıl oldu da ikna oldu ve gerçeklere tepkisi nasıldı.
Kitabın adı beni ona çeken başlıca sebep. Bence en zor şeylerden biri bu. Başka biri bana gelip derdini anlattığında olabildiğince nazik ve destekleyici olmaya çalışan ben konu kendim olduğunda oldukça acımasız ve karamsarım. Kapak tasarımı gibi içi de çok güzel, özellikle ara ara gördüğüm çizimleri çok sevimli buldum. Bana huzur veren bir kitap oldu, çoğumuzun bildiği şeyler bahsedilenler ama tekrar duymak,hatırlamak çok iyi geldi. Sanki yakın bir dostla sohbet etmek gibiydi. Saklamak istediğim bir başucu kitabı oldu benim için.
Reklam