Kasımpatı

Ne çok sevmek istiyor insan birini denizi geçerken mavi, birini yaz gibi düşlerken kuytu ikindiyi uzatan o aşktan gövdeyi, birini kopkoyu bur şiire batmışken ve birini sanki onu sevmek için dünyaya gelmiş gibi yalnızca
Sayfa 31·Kitabı okuyor
Şiir
Reklam
Babaannem derdi ki: İnsan kısadır oğlum ve bilmezden gelir kısalığıni, bilseydi yarışmazdı yollarla, göğe evler yükseltmezdi, Nazlı babaannem sözü de uzatmazdı ısrarı da az söyler, usul söyler, pir söylerdi bir de adamın kötüsünü piyade, sözün fazlasını şiir yaparlar derdi, piyade olduğumu da gördü, şiir yazdığımı da,
Şiir
Ölümlülük bir kusurdu ve kusursuz olan Rab, ölmeyen tek varlıktı.
Sayfa 291·Kitabı okudu
Alıntı
Dünya denilen misafirhanedeki gurbet, her insanın, sırtında bir kambur gibi ölene dek taşıdığı bu dünyanın hüznüydü.
Sayfa 127·Kitabı okudu
Alıntı
Kendisi aç kalır, susuz kalır, yemez içmez, dışarıda, parkta yatıp kalkar, ayakkabısının altı delik olur-lakin boyasız olmaz-, elbiseleri lime lime olur dert olmazdı. Çocuklarının ve hanımının yüzünde en küçük bir keder, sırtında en ağır keder oluverirdi.
Sayfa 134·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam