Elvan Sunar Alpaslan
@kitapkurcalama
Instagram ve TikTok kitapkurcalama
YouTube Elvan Sunar Alpaslan
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu kitapla ilgili ilk hissim şu oldu: Okumuyorum, bir şeyin içine çekiliyorum.
yazmakşiirfalan klasik anlamda “şiir kitabı” değil. Hatta şiirle arası biraz problemli bir kitap. Bir şiir kitabı gibi başlıyor ama kısa sürede başka bir şeye dönüşüyor. Metinlerin arasına giren çizimler, boşluklar, sayfa düzeni… Hepsi kitabı neredeyse bir art book gibi hissettiriyor. Şiir, çizim ve suskunluk aynı yerde duruyor. Biri bittiğinde diğeri konuşmaya başlıyor.
Umut Yalım dili kullanmıyor, dille boğuşuyor. Sözcükler yerli yerinde durmuyor, anlam sabitlenmiyor. Metin bazen sana direniyor, bazen seni itiyor. Alıştığımız şiir okuma konforu yok. Bir yerde güzel bir dize arıyorsan kitap onu özellikle saklıyor çünkü derdi güzel olmak değil. Gerçek olmak.
Ben bu kitabı kapattığımda şiir okumuş gibi değil, bir defter karıştırmış gibi hissettim. Birinin zihnine, masasının üstüne, yarım kalmış notlarına bakmış gibi.
Bu kitap herkese göre değil kesinlikle. Hızlı okunmuyor, rahat okunmuyor. Ama şiirin bazen yazıyla yetmediğini, bazen çizgiye, bazen boşluğa ihtiyaç duyduğunu düşünüyorsan yazmakşiirfalan seni bir yerinden yakalıyor. Tavsiyemdir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Daha önce yetişkin kitapları sayesinde kalemiyle tanıştığım Funda Uçuk Er’in yazdığı Şimdi Oyun Zamanı, oyunun çocuk dünyasındaki yerini merkeze alan, hem eğlenceli hem de öğretici bir eser.
Kitap, günümüz çocuklarının sıkça karşılaştığı “ekran mı oyun mu?” ikileminin yanı sıra, sanal oyunlardaki siber zorbalığı ve dolandırıcılığı yargılamayan bir dille ele alıyor.
Demir’in en yakın arkadaşı Metin’in atölye derslerindeki tuhaf davranışlarını fark etmesiyle kurgu başlıyor. Annesi, abisi, arkadaşı Derin ve Eskimeyen Kitaplar dükkanının sahibi Itri Dede’nin yardımıyla Demir, sanal oyunda zorbalığa uğrayan arkadaşı Metin’e yardım ediyor.
Yazar, oyunun çocuk gelişimindeki önemini didaktik olmadan kurgunun akışı içinde çok doğal bir şekilde veriyor. Dilinin akıcı ve sade olması sayesinde çocuklar zorlanmadan okuyabiliyor, hatta kendilerini hikayenin içinde hissediyor. Özellikle 7–8 yaş grubu için uygun olan bu kitap; hayal gücünü destekliyor, empati gibi sosyal becerileri teşvik ediyor ve dijital farkındalık kazandırarak ekran dışı oyunlara özendiriyor.
Şimdi Oyun Zamanı, hem sınıf kitaplığına hem de ev kütüphanesine çok yakışacak bir kitap. Çizimleri de çok başarılı. Gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum.
Duino Ağıtları benim için “Okudum ve bitti.”diyebileceğim bir eser olmadı. Belli aralıklarla dönüp baktığım, her seferinde başka bir yerden karşıma dikilen bir nehir metinle tanıştım.
Rilke bu ağıtlarda bir şey anlatmaktan çok, insanın içindeki temel soruların etrafında dolaşıyor. Kitap, on ağıttan oluşuyor ve baştan sona belirgin bir akış yok. Buna rağmen metin dağınık hissettirmiyor çünkü merkezinde hep aynı şey var. İnsanın dünyadaki kırılganlığı ve ait olamama hali.
Şairin genel bakış açısını en iyi yansıtan unsurlardan biri melek figürü. Bu melekler koruyucu ya da umut veren varlıklar değil. Aksine, insanın dayanamayacağı kadar tam ve güçlü olanı temsil ediyorlar. Okurken bana sık sık insan olmanın sınırlarıyla yüzleşmeyi hatırlattı.
Dil ve üslup açısından Duino Ağıtları kolay bir kitap değil kesinlikle. İlk okumada her şey netleşmiyor hatta bazı bölümler oldukça kapalı kalabiliyor. Bu kitabı tek seferde okumaktan çok, ara vererek ve sindirerek okumanın daha doğru olduğunu düşünüyorum. Bazı dizeler, zaman geçtikçe daha anlamlı hale geliyor.
Genel olarak Duino Ağıtları, şiirle arası güçlü olan ya da şiiri sadece duygu değil; düşünce alanı olarak da gören okurlar için çok değerli bir metin. Tavsiyemdir.
Matruşka Kahır, insanın içindeki karmaşayı sakince aralayan bir şiir kitabı. Şiirler, bir
matruşkanın katmanları gibi duyguların iç içe geçtiği, her sayfada yeni bir hisle karşılaştığın bir yolculuk sunuyor.
Dural, kayboluşun içindeki sıcaklığı, evin yolunu unutanların hafif titreyişini, kalbin karanlık odalarında saklanan gölgeleri zarif bir kırılganlıkla anlatıyor. Bazen bir yara izi, bazen dönmekten yorulmuş bir adım, bazen de insanın kendine söylediği en sessiz cümle oluyor şiirler.
Kitapta en çok dikkat çeken şey, duyguların abartılmadan ve saklanmadan anlatılması. Yalnızlık, kaybolmuşluk, geçmişin yükü, insanın kendine dönme çabası… Tüm bunlar sade ama etkileyici bir dille yazılmış. Bazı şiirler daha sert, bazıları daha yumuşak ama hepsinde ortak bir arayış var: Kendine bir yer bulma isteği. Bir şeyleri ağırlaştırmadan, süslemeden olduğu yerden yakalıyor.
Matruşka Kahır, içini açtıkça kendini taşıyan, taşıdıkça çoğalan bir kitap. Kendi yolunu arayan herkese iyi geleceğine eminim.
Balıklar Hep Peşimde, incelikli bir iç dünyayı metaforlarla ve düşsel ögelerle harmanlayan bir şiir kitabı.
Yalnızlık, özlem ve içsel yolculuk gibi evrensel duyguları son derece sade ama etkileyici bir dille işleyen eserde dizeler kısa, ama içinde uzun uzun düşünülecek yankılar saklı. Bir çocuğun hayal dünyası kadar masum, bir yetişkinin kalp ağrısı kadar gerçek bu şiirler; tam da bu yüzden her yaştan okura dokunmayı başarıyor.
Kitapta geçen “şimdi yalnızım ama tek başıma değilim.” gibi ifadeler, şairin hem dilde hem duyguda yakaladığı yalın zarafetin bir örneği. Hayali kediler, kağıttan yelkenliler, peşinden gelen balıklar… Hepsi, şiirlerin satır aralarında gerçekliğe sızan imgelerle kurulu bir düş evrenini kucaklıyor diyebilirim. Bu yönüyle kitap, büyülü gerçekçilikle modern şiir arasında zarif bir köprü kuruyor.
Ahu Günay Efendioğlu’nun tatlı ve naif illüstrasyonları da bu evreni görsel olarak tamamlıyor. Sayfaların arasında yalnızca kelimeler değil, renkler ve çizgiler de dolaşıyor. Şiir ile resim arasında anlaşmalı ve karşılıklı bir sessizlik akıyor.
Kalabalıktan yorulanlar ve bir parça hayale sığınmak isteyenler için bu kitap, sessiz bir yoldaş olabilir. Gösterişsiz ama içten, minik ama derin bir şiir kitabı. Tavsiyemdir.
