kitapkurdum82
@kitapkurdum82
Avukat
Lisans
İzmir
Eşme
52 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şimdi Buradaydı, bir solukta okuduğum
okurken nefesimi tutmaktan yorulduğum bir roman oldu.
Nasıl anlatsam bilemiyorum… İçimde tarifi imkânsız bir heyecanla okudum. "Ne oluyor, çok mu aksiyonlu?" derseniz, aslında hayır. Ama roman boyunca içime koca bir taş oturdu ve "şimdi ne olacak?" hissiyle çevirdim sayfaları.
Hikâye, Psikiyatrist Birkan ile danışanı gazeteci Yankı’nın terapi seanslarındaki diyaloglar üzerinden ilerliyor. Her seansta açığa çıkan yeni bir bilgi, geçmişle şimdi ve gelecek arasında bağlar kuruyor.
Anlatı tekniği özellikle dikkat çekici. Ne zaman gerçekten bir şey yaşanıyor, ne zaman zihinsel bir kurgu içindeyiz, ayırt etmek zorlaşıyor. Ayrıca bölümlere ayrılmamış olması, bir es verilmemesinden ötürü durup düşünmeye vaktim kalmadı belki de bu yoğunluktu beni heyecanlandıran. Zihin hiç susmuyor. Her detayı bir ipucu gibi okudum.
Irmak Zileli, çocukluk travmalarını, ebeveyn-çocuk ilişkilerini ve suçluluk duygusunu, kayıp babalar ve dominant anneler üzerinden etkileyici bir dille anlatıyor. Psikolojik gerilimi okuyucuya son derece başarılı yansıtıyor.
Son sayfasına kadar zihnimi diri tutan bu romanı çok beğendim ve gönülden tavsiye ederim.
kitapkurdum82
Birkan ile Yankı aynı kişi mi, tüm o seanslar Birkanin zihin ürünü mü, anne baba bu kadar benzeyebilir mi, kafamda deli sorular 🙃
Reklam
Psikoterapist Birkan’nın danışanı gazeteci Yankı’yla yapmış oldu terapi seanslarına tanık oluyoruz.
Her ikisinin de baba parantezinde yaşamış olduğu ortak travma üzerinde inşa edilmiş hayatlar. 80’lerde ortadan kaybolan babalar. Eşlerinin kaybı hakkında ağızlarından tek bir laf çıkmayan dominant anneler. Sert annelerin baskıcı yetiştirme tarzıyla büyüyen çocuklar.
Kitap sanki imla işaretleri olmadan yazılmış gibi yoğun. Okudukça yoruluyorsun ama meraktan elinden bırakamıyorsun.
Sonu tam bir ters köşe. Ne, ne oldu, nasıl yani gibi kafamda deli sorularla kapattım kitabı.
kitapkurdum82
Birkan ile Yanki ayni kisiler mi acaba, aslında o seanslarin hepsi Birkanin zihninden mi, anne baba bu kadar benzeyebilir mi , kafamda deli sorular 🙃
Tuhaf, kendi kıvamı olan bir dili var, boğulmanın eşiğinde hissediyorum okurken. Bu öykünün sularında yüzmek güç, sürekli kulaç atmak gerekiyor. Bir dalgayı aşmadan, yeni dalga başlıyor. Dili beni yordu, koşturması beni yordu. Geldi, gitti, duyurdu, açıkladı, ah aldı, intizar etti yüklemlerin bu kadar sık kullanması büyülü gerçeklikte olması gereken düşle gerçeğin belli bir dengede olmasının önüne geçtiğini düşünüyorum. Konusu ise muhteşem. Hep kurban rolü oynayan yoksul ve çaresiz insanların öyküsü. Hayattan hep daha fazlasını isteyen Atiye’nin kırk düğümü, kırk çentiği, kırk nazarı. Eksiklikler ve zorlukluklarla yaşayan, batıl inanışların kölesi olmuş bir ailenin her şeyi uğursuzluk bellemesi, yeni olana olan mesafesi, eskiyi koruma çabasıyla kentleşmede zorlanması. Aile yapısının kültürel dinamiklerini didikleyen bir anlatı. Sevgili Arsız Ölüm’de geçen yaşamlar kuşkusuz sahicidir, bu toprakların ürünüdür, gerçeğidir. Kimsenin özeli yoktur, evin ortasına dökülür tüm hayatlar. Din ve erkek egemenliğine eleştiriler neredeyse her sayfada alaylamalarla yerini bulmuş, kitabın her yerinde ironik diyaloglar var. Kitapta en sevdiğim kısımlar; Atiye’nin Azrail’e başkaldırdığı, onunla pazarlık ettiği, çocuklarını ölümle korkutup Azrail’den haber salıp istediklerini yaptırmaya çalıştığı bölümler oldu. Son not: Dirmit tiyatro oyunu şehrinize gelirse mutlaka gidiniz, Nezaket Erden’in muhteşem performansını kaçırmayınız.
kitapkurdum82
Bu öykünün sularında yüzmek güç, sürekli kulaç atmak gerekiyor. 👌
Čapek'in 2.kitabını da geride bıraktım. Bundan önce okuduğum Sıradan Bir Cinayet adlı eseriyle beni kendine hayran bırakmıştı. İşlediği konu ve işleyiş tarzı bir o kadar farklı olmasına rağmen bu kitabında da değişmeyen bazı şeyler var; nüktedanlığı, zekası ve derinliği. Yüzümde tebessüm bırakan bir eserdi. Konusu ilgimi çektiği için önceliğimi bu kitabına vermiştim. Fakat bundan sonra konusu ilgimi çekmese de bakacağımı düşünüyorum yazarın diğer kitaplarına.
Čapek orjinal bi yazar. Bahçıvanın Bir Yılı ise keyifli ve öz bir kitap Bahçecilikten anlamasanız bile anlaşılır üstelik. Nereden aklına esmiş acaba? Herkese önereceğimi pek sanmıyorum yine de. Çünkü herkesin ilgisini çekecek bir eser değil. Fakat Sıradan Bir Cinayet kitabını mutlaka okuyun derim. Kim bilir, belki okumaya devam edersiniz.
kitapkurdum82
Yazarın ve çizer abisinin Prag'daki ikili villası ( bu kitabın konusu bahçenin bulunduğu) hâlâ duruyormuş ve sokağın adı "Çapek Kardeşler " miş