Birincisi ahlaksal bilg, yani iyi ile kötüyü ayırt etme bilgisidir; ikincisi ise, cinsellik bilgisi. İnsanlar, iyi ile kötüyü ayırt etme bilgisine ulaşınca masumiyetlerini ve onunla birlikte Tanrı'nın iradesine " gözü kapalı", yani ahlaksal kaygılara gerek olmaksızın kendiliğinden uyma yeteneklerini yitirirler. Cennetten kovulmuş, " düşmüş" insanlık, daha yüksek bir bilgi düzeyine varmanın bedelini, iyiyi kötüden ayırt etme ve selamete ulaşabilmek için de kötüyü reddedip iyiyi seçme yükümlülüğü altına girerek öder.