kitaplotus
@kitaplotus
Bu kitabı okuyana kadar okumaya uzun bir ara vermiştim. Kendimi evin işin rutininde, kendime gereksiz yere yüklediğim sorumlukların içine atmış orada batana kadar çırpınışımı izlemiştim.
Sonra kitaplığımda okumayı bekleyen kitaplardan Sindirella Kompleksine elim gitti...
İyi ki de gitmiş...
Öncelikle kitabın biraz özetleyeyim.
Kitabın yazar Collette de kendini bıraktığı ve neden bıraktığını anlamadığı bir dönemden bahsederek başlar kitaba. Uzun zamandır kendimi bu kadar özdeşleştirdiğim bir yazar olmamıştı. Çünkü aşk acısı hakkında bir çok kitap bulabilirsiniz ama varoluşunu arayan yada aramakta zorlanan kadınların hikayeleri azdır. Belki de ben denk gelmedim.
Kitap 1981 yılında yayınlaşmıştır, içerisinde araştırmalarda eski tarihlidir fakat kadının tarihi demek ki 80'lerden bu yana çok değişmemiş hep tekerrür etmiş. Bu toplumda veya başka ülkede kadın olarak varlığını sürdürmek her zaman zormuş bunu bir kez daha pekiştiren bir kitap oldu benim için.
" İlerleme fırsatımız varken neden geri çekilme eğilimi gösteriyoruz ? Çünkü kadınlar, korkuyu göğüsleyip aşmaya alışık değiliz." diyor kitabın başında. Bu cümle üzerine çok düşündüm. Şu an kendimden memnuniyetsizliğimin ve hiç bir adım atmayışımın nedenini keşfetmeye çalıştım. Benim için mucize mi oldu bu kitap hayır ama bazı görmek istemediklerime gözlerimin önüne geri getirdi.
Neden böyle bir dönemde olduğumu anlamama yardımcı oldu, bir erkeğe dayanmak değil de onunla yürümeyi öğrenmem veya çekip gitmem gerekmiş, eski çalışkan üretken bene dönebilmek için.
Her şeyin zamanı vardır, bu kitapta karşıma zamanında çıktı, iyi okumalar. Umarım sizde bazı kendi yaratttığınız engelleri, kendi şeytanlarınızı görebilirsiniz.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsan zamanla, acıları, kederleri de kanıksıyordu mutluluğu kanıksadığı gibi.
Toplumun bize " Başka türlü olmaz." diye öğrettiği şeylere inandığımız oranda çocuklarımızı sakatlıyoruz, onları göremiyoruz, anlayamıyoruz, tanıyamıyoruz.
