Kitabın ilk yarısına kadar baya heyacanlı ve umutluydum. 15 yaşındaki bir çocuğun evden kaçıp kendi hayatını kurması ilgi çekiciydi. Ancak sonraki yarısı sıradan, tekrarlanmış ve tahmin edilebilir nitelikteydi. Heyacani yoktu. 15 yaşındaki çocuğun evden kaçıp ayağına taş bile değmemesi hiç cabalamadan iş ve kalacak yer bulması ise fazlaca pollyanna ve hayalperestlik geldi. Ilk murakami kitabımı sevemedim.