pastel pudra
@kitaprafim06
Bir kelebek ağrısıydı, vakit dardı, mevsim hicazdı.. Yetişmem gereken bir ölüm, kaçmam gereken bir hayat vardı..
Bazı hayaller. samimiyeti gerçek olmayan insanların umarsız söylemleri gibi anlamsız bir seraptan ibarettir..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ey Rabbi Rahim’im ve ey Halık-ı Kerim’im,
Savruldum bir ömür boyu.
Savurdum günleri.
Bitmeyecekmiş sandım.
Bitti ömrüm.
Son nefese vardım.
Gençliğim ziyan olup gitti.
Ömrümün acı meyvesi şimdi elimde.
Elem verici günahlar,
utanç verici hatalar,
gençliğimden bana kalan pişmanlıklar…
Ah keşkelere sarıyorlar bedenimi.
“Niye bana söylemediler, neden beni uyarmadılar” diye bağlanıyor gözlerim.
Yüzümü toprağa sunacaklar ey Rabbim, toprağa.
Gözlerimi çevirdiğim haramlar şimdi ne kadar dilsiz.
Çare umduğum dudaklar şimdi ne kadar sözsüz, ne kadar tesellisiz.
Yüz bulmaya çalıştığım güzel yüzler ne kadar çaresiz.
İltica edip sığındığım can alıcı gözler, şimdi ne kadar ilgisiz, ne kadar ışıksız.
Ağır ve soğuk bir bedenden ibaretim.
Koskoca bir ömrün içinde hatırını saydığım ten,
hatırı için senin hatırını kırdığım bu ceset, şimdi sahipsiz.
Omuzlarda uzağa götürülesi,
gözden ırak tutulası,
toprağa konası,
el üstünde kalmayası.
Neşesiz, çaresiz, sessiz…
Omuz verenler bilmiyor, bilmezler, bilmeyecekler.
O cesedin ağırlığı en çok benim omuzlarımda şimdi.
Bir ömrü hesaba verilmeyeceklerle ağırlaştıran o yük şimdi benim omzumda.
"Birazdan ölürüm belki, her yazdığımı veda say..."
