pastel pudra
@kitaprafim06
Bir kelebek ağrısıydı, vakit dardı, mevsim hicazdı.. Yetişmem gereken bir ölüm, kaçmam gereken bir hayat vardı..
Her zaman bakmak yeterli değildir görmek için. Bazen göremediklerimizin farkına varır, körlüğümüze şaşarız. Peki direksiyon başında bir adam ansızın körleşirse ve bu körlük bütün şehre bulaşırsa ne olur? Saramago'nun kaleme aldığı Körlük adlı romanda, bize adı bilinmeyen bir ülkenin adı bilinmeyen bir kentinde bir adamın arabasında kör olduğunu ve adamın yardımına giden hırsız, ve bu iki adamı tedavi etmeye çalışan doktorun hepsinin kör olmasını ve iktidarın derhal çözümü bulup! Bu insanları eski bir akıl hastanesine kapattıklarını ve bu körlüğün dalga dalga şekilde yayılarak salgına dönüşmesini anlatıyor. salgın öyle büyüyor ki insanlar görmeyen gözlerini kırpmadan birbirlerini öldürebiliyor ve uygarlık insanların kuyulardan su çektiği çağa geriliyor. 7 kişi karantinadan kurulduktan sonra tıpkı yedi uyurlar gibi ve bir de onlara sonradan katılan köpekleriyle hayatta kalmaya çalışmasını gözler önüne seriyor.
Yazar, sadece gözlerin değil vicdanların da kör olduğunu ve bu vicdan körlüğüyle insanların nasıl bencilleştiğini, bu bencilliğin değer yargılarını ve toplumu nasıl bir çöküntüye uğrattığını oldukça sade ve bir o kadar da şiirsel bir dille anlatıyor.Altını çizdiklerim...
Sesin sesime değsin”...
Nasıl tanıdınız beni, Daha çok, sesinizden,
çünkü ses, göremeyen insanın görme duyusudur.
Yıllar geçtikçe insanın kendisine yüklediği suçların sayısı öyle artıyor ki,
Bazı körlerin sadece gözleri kör değildi, zihinleri de kördü.
Göz yaşının bir anlamı olmalıydı ...
Ağlama, dedi, başka ne diyebilirdi, dünya anlamını tümüyle yitirmişse gözyaşlarının bir anlamı kalır mıydı.”
Yoğun bir sisin ortasında kalmış, bir süt denizine batmış gibiyim.
Hepimizin zayıf anları olur, ağlayabildiğimiz için çok şanslıyız, gözyaşları ağlayamadığımız zaman ölecek gibi ölürüz.
Hepimiz içinde
Reklam
Aslında edebiyat listelerinin başını süsleyen bir kitap Tutunamayanlar. Ama kendinizi hazır hissetmeden başlamayın derim çünkü bilinçakışı tekniği ile yazıldığı için bir çok kişinin önyargı ile baktığı bir eser. Zira 3. Bölümde 70 sayfa boyunca noktalama işaretleri bulunmamaktadır. Bu da biz okurların hızlı okuma becerisini etkilemektedir.
Bu yazımda Tutunamayanlar hakkında geniş bir özet çıkarmıştım fakat instagram da uzunca yazmama imkan olmadığı için direk yorum kısmına geçmek zorunda kaldım. Roman şu cümlelerle başlıyor; “ Olay 20. Yüzyılın ikinci yarısında, bir gece, Turgut’un evinde başlamıştı. O zamanlar daha Olric yoktu, daha o zamanlar Turgut’un kafası bu kadar karışık değildi.” İlk cümleden okuyucuyu tutuyor ve yedi yüz küsur sayfasına rağmen bir daha bırakmıyor. Kitapta bariz bir olay örgüsü tam olarak mevcut değildir. Atay, kitabın büyük kısmında karakterlerin ruhsal çözümlemelerine yer vermiştir. Duygu iniş çıkışları detaylandırılmıştır. Kitapta en dikkat çeken yer ise kahramanların uzun uzadıya konuşmalarıdır.Günümüzde hala küt bir kitap olarak yerini koruyan Tutunamayanlar romanı birçok kişini başucu kitaplarındandır. Çok fazla detaya sahip olan eser okuyucunun pür dikkatine rağmen bazı detayları gözden kaçırmasına da neden olabiliyor. Böylelikle sayfalar tekrar tekrar incelenmektedir. Bazen de o satırların verdiği tadı tekrar almak için dönülür o sayfalara. O zaman o tadın yanında kaçırdığın diğer tatlarında tadına bakma fırsatı bulmuş olursunuz. Her seferinde hayretlere düşerek hayranlıkla okur ama nedense bir türlü bıkmazsınız.Bunun yanı sıra edebiyata, felsefeye dair birçok yeni bilgi yeni kişiler öğrenme fırsatı buluyorsunuz. Kitabı okurken mutlaka yanınızda bir not defteri bulundurun. Sadece romanda adı geçen kitapları not etseniz elinizde
Tembelim ben, öfkemi nefrete dönüştüremeyecek kadar da rahatına düşkün.
-Kin de tutamam.
-Unuturum
-Sıkılırım
-Uykum gelir bi kere ...
”İlk defa bitmesini istemediğim bir kitabı ele alıyorum, öyle ki bitecek korkusu yüzünden son kısımlarını uzata uzata bir haftadan fazla sürede okudum. Güntekin’in müfettişlik yaptığı sırada Anadolu insanını görmüş, tanımış; arasında yaşarken uzun uzun gözetlemiş ve tüm bu gördüklerinden anladıklarını kağıdına çok güzel ve üsluplu bir şekilde anlatmış. Çalıkuşu Romanının Anafikri gerçek bir aşkın araya ne kadar büyük engeller girerse girsin asla yok olmayacağıdır. Çalıkuşu eseri, memleket edebiyatı çerçevesinde ele alınabilecek bir romandır. Reşat Nuri Güntekin’in en ünlü romanıdır. Asıl konusu Feride ile Kamuran arasındaki romantik bir aşk hikayesi olan romanda İstanbullu genç bir öğretmen olan Feride’nin Anadolu’nun değişik yerlerinde öğretmenlik yaparken yaşadıklarını ve Anadolu’nun bakımsızlığını, gerilik ve yoksulluğunu, halkın boş inanışlara bağlığını da anlatmıştır. Feride, bir subayın kızıdır. Küçük yaşta anası babası ölür. Teyzesinin korumasıyla, “Notre Dame de Sion” Fransız yatılı okulunda okur. Çok haşarı olduğu için, okulda ona “Çalıkuşu” adını takarlar. Yaz tatillerini teyzesinin Kozyatağı’ndaki köşkünde geçirir. Teyzesinin oğlu Kamuran, yakışıklı, sarışın bir delikanlıdır. Zamanla birbirlerini sever, nişanlanırlar. Feride, düğün günü, çarşaflı bir kadının getirdiği mektuptan, Kamuran’ın İsviçre’de iken Münevver adında hasta bir kızla ilişkisi olduğunu, ona evlenme vaadinde bulunduğunu öğrenir. Her şeyi yüzüstü bırakıp kaçar. Öğretmenlikle, Anadolu’nun Zeyniler köyü, Bursa, Çanakkale, İzmir, Kuşadası gibi çeşitli köy, kasaba ve şehirlerinde dolaşır. Güzelliği başına dert açar, her gittiği yerde karşısına bir erkek çıkar,
