Selvi
@kitapsel__
•Türü farketmesizin her kitabın okuyucusu
•İnstagram: instagram.com/kitapsel__/prof...
Reklam
Linç edilecek olsam bile..
Okuyanları derinden etkilemesi hatta intihara kadar sürüklemesi...Kitabın bir dönem yasaklanması...Bunlar bende büyük bir merak uyandırdı.Acaba Werther bu kadar ne yaşamış olabilir diyerek merakla,heyecanla başladım.Kitap 160 sayfaydı ve hayatımda okurken en çok sıkıldığım 160 sayfa bile olabilir.. Werther'in duygusu bana tam olarak geçmedi. Bu kadar takıntılı bir aşkın olması hatta sonunun intiharla bitmesi.. Fazlasıyla toksik bir karakter olduğunu düşünüyorum.
Yani Werther arkadaşım olsaydı, kesinlikle tedavi olmasını önerirdim.
Yazıldığı döneme göre çok büyük yankı uyandırmış,insanları etkilemiş olabilir ama günümüze göre saplantılı bir aşığın mektupları olarak yorumluyorum..
Hayır Diyemeyenler Kulübü Üyeleri için
Kitabın yorumlarını okuduğumda bir kesim çok beğenmiş kendisinde farkındalık oluştuğunu yazmış, bir kesim ise hiç beğenmeyip hatta "hayır demek bu kadar kolay mı?Herşeye hayır de geç" olarak yorumlamış.
Peki ben hangi taraftayım? Kitabın hemen hemen her sayfasını çizen biri olarak beğenen taraftayım tabi ki. Hatta beğenmeyen kesimin yorumlarını okurken aklıma şunlar geldi:
Zaten hayır demek kolay olmadığı için istemesek bile toplumdaki ya da iş hayatında ki imajımız sarsılmasın diye herşeye evet demiyor muyuz? Aman işten kaçtı demesinler,aman kabalık etmiş olmayayım,bu sefer böyle olsun ne yapalım bu yüzden aramıza mesafe girmesin vs vs.. Zaten hayır demek kolay olmadığı için sınırlarımız olmayıp hayatta kendimize daha fazla yük yüklemiyor muyuz? Birde bu açıdan bakın kitaba ki benzer cümleler kitapta yer alıyor zaten.
Aslında hayır demek bile o kadar güzel açıklanmış ki kitapta. Sınırlarını çizmek için mi hayır diyorsun yoksa egonu tatmin edip karşı tarafı ezmek için mi? Amacımız sınırlarımızı çizmek olmalı.
Neden hayır demeliyiz?
Hayır demek ne hissettirir?
Hayır demek çatışma yaratır mı?
.
.
.
Kimlere hayır demek zordur?
Nasıl hayır deriz?
Hepsinin cevabı kitapta.
Okumak isteyenlere keyifli okumalar dilerim
Şeker Portakalı serisinin ikinci kitabı.
Bu sefer Zeze'yi biraz daha büyümüş durumu iyi olan bir aileye evlatlık olarak verilmiş halde buluyoruz. Ama Zeze aynı Zeze. Hayalperest,yaramaz ama bir o kadar sevgiye muhtaç,temiz kalpli. Yine ailesinden bulamadığı sevgiyi hayali arkadaşı ve babası yerine koyduğu Maurice isimli karakterde arıyor. Zamanla büyüyor,hayatı öğreniyor haliyle çocuk saflığını kaybediyor..
Kitaptan çok fazla spoi vermemek adına kısa tutup yazar Vasconceles ile alakalı birkaç şey söylemek istiyorum.
Kalemi, karakterleri işlemesi, Zeze'nin duygularını anlatması çok başarılı. Bu yüzden ebeveyn olarakta çocuk dünyasına birde çocukların gözüyle bakmamı sağladı. Bende çok büyük bir farkındalık uyandırdı.Küçük sandığım bir azarlamanın onun dünyasında ne anlama geldiğini görmek,bir çocuğunun sevilmediğini düşünmesinin çocuktaki etkisi,bunu anne babalara göstermesi kitabı kurgu olmaktan çıkarıp kişisel gelişim olarak bile okunması için bir neden aslında. Bu yüzden en büyük teşekkürüm Vasconceles'e. Üçüncü kitabı olan Delifişek için sabırsızlanıyorum.
Reklam