Bir kez daha, akıl sır erdiremediğim bir gerçekle yüz yüze geldim. Yitip gittiğimi sandım, umutsuzluğun dibine vurduğumu sandım ve bir kez her şeyden vazgeçtiğimi kabullenince de huzura erdim. Böyle zamanlarda insan kendini keşfediyor ve kendisine dost oluyor.
Hayatın hayata sımsıkı kavuştuğu, rüzgarın yatağında çiçeklerin çiçeklere karıştığı, kuğunun tüm kuğuları tanıdığı bir dünyada bir tek insanlar kendi yalnızlıklarını inşa ediyorlar.