*sema*
@kitapseven01
"Şiddetin genetik aktarımı Lily’nin mavi gözlerini ve sarı saçlarını sizden alması kadar basit değildir. Gerçekten kalıtsal olduğu ispat edilen çok az vaka var. Örneğin Hollanda’daki bir ailenin neredeyse bütün erkekleri o ya da bu suçtan hapse girmiş. Bunun dışında, fazladan bir Y kromozomu olan erkek çocuklarının suç işlemeye daha yatkın olduğunu biliyoruz."
Kitap uzun zamandır elimde olmasına rağmen okuyacak gücü kendimde bulamamıştım. Çünkü kitabın isminden neyle karşılaşacağımı az çok biliyordum. Duygu yüklü ama bir o kadar da gerçek bir hikayeydi.
Kahramanımız Ruth'la birlikte üzüldüm, kahroldum, 'neden' diye sordum ve ona çok saygı duydum. Kızını cinayete kurban vermişken, iç dünyasında kaos yaşarken 4 yaşındaki torunuyla kurduğu iletişim, ona verdiği-vereceği mesajları ölçüp biçmesi gerçekten hayranlık uyandırdı bende. Yas sürecini bilmek ile o durumda bildiğini uygulamak o kadar farklı ki...
Ruth içindeki nefret, boşluk duygusu ve suçluluk hissinden kurtulabilmek için kızının katiline mektuplar yazıyor, olayları, katili biz bu mektuplar aracılığı ile öğreniyoruz.
Kitabın türüne korku-gerilim denilmiş ama daha çok yas süreci - travma konulu duygusal bir roman. Mutlaka ama mutlaka okuyun.
Diğer insanlar, bağışlayanlar, o noktaya nasıl erişiyorlar bilmiyorum. Aslına bakarsan benim bağışlamamı hak ettiğini düşünmüyorum. Üstelik bu bağışın benim elimde olduğundan emin değilim. Sanırım seni tam anlamıyla affedebilecek tek kişi yine sensin.
Yasla buz kesmiş, acı kaybımın içine gömülmüştüm. Hareketsizliği kırmanın, kendimi içinde bulunduğum mezarı yıkıp çıkmanın bir yolunu bulmalıydım.