Sümeyye Boyraz
@kitapsever3494
Şahsen bu hayattaki en büyük arzum bu dünyaya ait olduğumu tamamen unutmak.
Reklam
“Hayata dönmeyi istiyorsun, değil mi?”
Cevap hep aynıydı: “Bilemiyorum.”
Öldüğümde çok sevdiğim şu kitabın sayfalarını artık çeviremez olacağım, bu yüzden de ölmeden önce hepsini okumuş olmaya dair nafile bir umut besliyorum.
Her insanın bir başkası için sonsuz bir muamma oluşu, üzerinde düşünülmesi gereken muazzam bir hakikattir.
Gelmiş geçmiş en iyi günlerdi, gelmiş geçmiş en kötü günlerdi; hem bilgelik çağııydı hem de ahmaklık; hem aydınlık hem karanlık bir mevsimdi; umudun baharı, umutsuzluğun kışıydı; hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu; hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam aksi istikamete — özetle; şu an içinde bulunduğumuz döneme öyle benzer bir dönemdi ki dönemin, sesi en çok çıkan otoriteleri bugünler hakkında— olumlu anlamda da, olumsuz anlamda da—  ancak ve ancak “en” sözcüğü kullanılarak konuşulabileceğini iddia ediyorlardı.

Reklam