Hayvancılar da çiftçiler de mevsim şartlarına, günlere, aylara göre yaşıyordu. Mevsimlerin tabii akışı hayatı tanzim ediyordu. Bu nizam-ı âlemde bir ritim gereği idi. Tıpkı dünyanın güneş etrafında dönmesi gibi. Bir hududullah vardı ve âdemoğlu bu sınırlar içinde yaşamalı idi. Haddi aşmak o çağlarda kimsenin aklından geçemezdi.