Hatice
@kitapseverrbirii
43 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Daha önce hiç cafede yan masanızda oturan insanın hayatını merak ettiniz mi?Hikaye-Öykü
Kitap aslında tam da bu yönüyle bizi vuruyor. Adını dahi bilmediğimiz ama gün içinde kısa bir süreliğine yüz ifadesini görüp yanından geçip gittiğimiz insanların o ifadesi hangi hikâyeler taşıyor acaba ? Ömür İklim Demir bize bu soruyu soruyor bu kitabında.
Anlatımı oldukça sade, akıcı bir kitap. Dönüp dönüp okuduğum, düşündüğüm satırlar olmasa da hikayelerin sonunda güzel bir duygu bıraktı bende.
#Spoiler#
Hikayelerin birkaçı birbiriyle bağlantılı ve yazarımız adından da bize bir mesaj vererek bu öykülerin evhamlı olduğunu belirtmiş. Bu yüzden çoğu öykü benzer sonla bittiği için birkaç öykü sonra sonunun tahmin edilebilmesi merak duygusunu öldürüyor.
##
Hiçbir kitaba çerezlik vs tutumu ile yaklaşmanın doğru olduğunu düşünmüyorum kitap sayfası kısa olsa da. Ama şunu tavsiye edebilirim öykülerin evhamlı olması nedeniyle modunuzun düşük olmadığı bir zamanda okumanız daha doğru olacaktır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir kitap size kaç farklı duygu hissettirebilir?Edebiyat
Merhamet, nefret,sevgi,intikam,fedakarlık, kötülük... hepsini satırları okurken iliklerime kadar hissettim.
Nerden başlasam bilmem ki. Yazarın müthiş ortam tasvirleri beni devrim Fransasına götürdü. Hikayenin 1700lerin sonunda geçtiğine bakmayın. Kim okusa şimdiki zamandan bir şeyler bulur, insanoğlunun her çağda değişmeyen o zaaflarını görür.
Bazı sayfaları ağır ağır okudum. Ama bu öyle zor anlaşılmasından falan değildi. Hissettirdiği duyguyu sayfayı çevirip geçemedim. Yine de bu böyle değil midir ? Bir kitap okurken sizi duraklatabiliyorsa hala insanlığınızı hissedebiliyorsunuz demek değil midir?
Yazar o kadar güzel betimlemiş ki dönemi sanki, gözleriyle görmüş öyle yazmış gibi.
"Ellerindeki silahlar türlü türlüydü belki ama hepsinde ortak silah, açlık ve intikam duygusuydu."
Peki ya karakterler? Olay örgüsü öylesine zekice örmüş ki Dickens, sanki bir yapbozun parçalarını teker teker birleştirir gibi okudum. Sonunda tüm parçalar tamamlandığındaysa eşsiz bir eser ortaya çıktı. Her karakter özgün, hiçbiri birbirine benzemiyor. Ama duygularınıza öyle bir sesleniyorlar ki kulaklarınızı tıkamanız imkansız.
"Bu öyle bir ateş ki, hiçbir şeyi canlandırmasa da, hiçbir şeyi aydınlatmasa da, hiçbir işe yaramasa da, öylece yanıp dursa da, onu benliğimden ayırmam mümkün değil."
"Ben genç yaşımda ölmüş gibiyim, yaşayan bir ölüyüm. Hayatım boyunca hep böyleydi. "
Erdem Bayazıt Aşk Risalesi'nin sonunda şöyle der: " Aşkın bir adı da yorulmamaktır."
Yorulmadan, fedakarlığını bırakmayan bir karakter görmek istiyorsanız bu kitabı okuyun.
Her devrim sancılıdır ama hiç yaşamadığınız ve yaşayamayacağınız o devrimin soğuk, ölüm kokan sokaklarında dolaşmak istiyorsanız bu kitabı okuyun.
Gücün insanoğlunun eline geçer geçmez neler yapabileceğini tahmin edebiliyoruz ama tasvirini
Gurur ve önyargı. Bu yüzyılın en yaygın hastalığı. Jane Austen da bu konuyu yıllar önce harika bir şekilde kurgulamış. Karakterlerin fazlalığı gözünüzü korkutmasın su gibi akıp gidebilecek bir eser.
Gururundan kendi bildiğinden, fikirlerinden asla ödün vermeyen biri ile duyduklarına ve gördüklerine kapılıp önyargılarına esir olan iki karakter nasıl aşk ile bunları eritebilir gözler önüne seriyor. Okuduktan sonra Mr. Darcy'e olan hayranlığınız artacak ve konuşmalardaki nezaket sizi mest edecek.
Şunu da atlamak istemiyorum: Eğer kitaba sadece bir aşk kitabı olarak bakarsanız eksik kalabilir. Austen aslında bu romanıyla bizi Ortaçağ İngilteresine davet ediyor, alt metninde kadının toplumdaki yerine ve tabakalaşmış sosyal ortama vurgu yapıyor.
Duygularınıza olan bakış açınızın değişeceği bir kitap. Okumalısınız. Okumalıyız.
