Rabia Candan
@kitapseveruyasi
Instagram: rabia__candan
Genel durumuna baktığımda yorgun ve hiçbir şey hissetmeden alışkanlıktan dolayı yaşamaya devam eden bir insan görüyordum karşımda.
"Derinlerdeki özünüzü sakın kaybetmeyin. Yapmacık olmayın. İnsanları etkilemeye çalışmayın. Kendinizi sevin! Zayıfsanız da sevin, şişmansanız da. Uzunsanız, kısaysanız, dişleriniz yamuksa, burnunuz kocamansa, sivilceleriniz varsa, saçlarınız uslanmazsa... Sevin, çünkü siz busunuz ve siz böyle çok güzelsiniz. Kendinizi sevmeden başka hiçbir şeye sevgi duyamazsınız, bir ihtiyaç olur o, oysa sevmek bir ihtiyaç, gereksinim değil, lükstür. Bu yüzden bu kadar mutsuz insanlar. Hiçbir köpeğin başını okşamadıkları, yolda gördükleri kedilere merhaba demedikleri için. Birbiriyle tanışmaya bile korktukları için. Oysa özgür olun, çıplak olun, yabani olun, bu toplumun sizi evcilleştirmesine ve aptal kurallarla zincirlemesine izin vermeyin. Doğanın tadını çıkarın, Tarzan gibi ve avaz avaz bağırın sevdiklerinizin ismini. Yalın ayak dolaşın sonbaharda ormanlarda."
Ruhun vurduğu narkoz, zamanın bileklerinde ikamet ediyordu.
Bu yüzden ölürken zaman, hastalanıyordu akrep ve yelkovan.
