Zaman, özgürleşmemizin o değerli müttefiki, onu bizim için çalışmaya mecbur etmezsek, o dingin azmiyle aleyhimize işler.
Çünkü seçim yapmamak da bir seçimdir. Bir tembellik ve zevk yaşamını kabul etmek, insan yaşamının ancak bir zevk aracı olarak değer taşıdığı varsayımını fiilen kabullenmek demektir.
Her kırılışımız bir çarmıh lekesi düşürür gövdemize. Gökten gelecek kuzuyla aynı dili soluruz. Kırılmayı arzulamak değil, kırılmamak için kendini çelik kılarak, katılaşarak kendi kendimizin imhacısına dönüşmek yerine esnek kalmayı savunuyorum. Ezilmemek için bir eziciye, kıyılmamak için bir kıyıcıya dönüşmek yerine daha üst ve göksel bir hesaba inanarak çiçek yanımızdan feragat etmemeyi savunuyorum. Daima teyakkuzda, direnir ve savaşır gibi yaşamak yerine akar gibi yaşamayı savunuyorum. Misillemenin, karşı saldırının, vaat edilmiş bir intikamın hesabını yapmak yerine bu haktan feragat etmenin tılsımına inanıyorum.
Kırılmanın rahmeti olur mu, olur. Alışkanlıklarımızın kendi haklılığımıza olan inancımızın, vazgeçilmez olduğumuza ilişkin kör kibrin arasında biri gerçeği haykırır ve kurduğumuz tüm düzen yıkılır.