Gılgamış
@kitaptuketicisi
"İnsan insan mıdır, yalnızca yiyip içmek ve uyumakla geçiriyorsa hayatı?" - William Shakespeare(Hamlet) .
"Pek çok insan, düşünmektense ölmeyi tercih eder. Aslında, ölürler de."- Bertrand Russell
Lisans
Jupiter'den düz git Satürn'e varınca sağa dön Titan'ı göreceksin işte orası değil.Genelde Uruk civarındayım.
30 Şubat 1997
144 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İkinci bir okumayı hak edenlerden
Okuduğun en iyi kitap hangisi sorusunun cevabını veremem ama ömrün boyu sadece bir kitap okuma hakkın olsaydı, hangi kitabı seçerdin diye sorsalar artık bunun bir cevabı var: Oda bu kitap.
Uzun bir incelemenin lüzumu yok. Sadece şunu söyleyebilirim. Eminim okuyan herkes, kendinde olan bir şeyler bulacaktır. Tabi ne kadar çok bulursa, o kadar çok keyif alacaktır. Kendinizden pek bir şey bulamasanız dahi, her halükarda okunmaya değer bir eser. Hisler, kelimelere tam anlamıyla dökülemiyor olabilir ama eğer bunu başaran bir insan varsa oda Ümit Yaşar Oğuzcandır...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Maslow'un hiyerarşisi
Martin Eden gibi otobiyografik romanlardan biri. Yazar gazeteye yazı yazarak geçimini sağlamaya çalışıyor. Ama bunu başaramadığı için ve tek gelir kaynağı da bu olduğu için, fakirlikten dolayı bir nevi her konuda açlık yaşıyor. Bir insanın cebinde para olmadığında; ne bir yerde barınabilir ne de yemek yiyebilir. Yani Maslow'un ilk basamağındaki fizyolojik ihtiyaçlardan mahrum kalıyor. Bir süre yazarın insan onuru; onun para çalmasına, eskiden hoşlandığı insandan para kabul etmek gibi durumlara engel oluyor. Ama açlık o denli yüksek seviyelere varıyor ki; normalde kabul etmeyeceği onursuz şeyleri kabul eder hale geliyor. Barınma, yemek, sağlık, saygınlık, sevgi... her şeyi kaybetmiş bir onuru kalmıştı yazarın ama onu da kaybediyor. Kitap her sayfasında insanın birkaç temel şeyden mahrum kaldığında ne kadar aşağılabileceğini anlatmış. Fena anlatmamış, okunur.
Çok düzgün bir insan dahi; barınma, yemek, saygınlık ve sevgi gibi önemli ihtiyaçların hepsinde açlık çekerse bundan çok daha aşağılıkta olur. İşin açıkçası yazar beklediğimden çok daha az aşağılık oldu...
Taraf
.
1938'e kadar görüşlerine genel olarak katılıyorum ama sonrasında fazlaca görüş ayrılığı yaşadığım için yazarın yorumları kitabı okumamı zorlaştırdı. Yazar İnönü ve Ecevit söz konusu olunca çok anlayışlı ama ne hikmetse Menderes, Demirel veya Özal söz konusu olunca yazarın o anlayışından eser kalmıyor. Hepsinin iyi ve kötü yanlarını yazıyor, orada sıkıntı yok. Sıkıntı olan, yaptığı yorumlar. Sağın kötü icraatlarını abartırken, solun iyi icraatlarını abartıyor. Tam tersi olarak da sağın olumlu işlerini olduğundan küçük göstermeye çalışmış. (özellikle Özal'ın.) Sonuç olarak rahatsız edici düzeyde taraflılık var. Tam olarak objektif yazılmasını beklemiyorum zaten ama bu kadar da taraflı yazılmaz yani :)
Her ne kadar taraflı yorumları olsa da bilgi saklamıyor. Her dönem hakkında kısaca bilgi sahibi olmak için okunabilir.
Suçluyorum
Bazı halklar var, her şeye sessiz kalıp sadece tencere kaynamazsa ses çıkarır; bazı halklar var hiç kimsenin tanımadığı bir yahudi askerin adaleti için ses çıkarır. Çünkü bilir o adalet yarın ona da lazım olacak.
Kitaba gelecek olursak, Emile Zola yahudi bir askerin haksız yere sürgün edilmesine sebep olan tüm yetkilileri yazısında tek tek suçlamış ve suçluyorum başlığı adı altında Fransa'nın en ünlü gazetelerinden birinde bu yazıyı yayımlamış. İnanılmaz bir yazı. Bana göre iki şey inanılmaz, bir yazarın başkandan başlayıp "Suçluyorum" diye başlık atıp yazısı yüzünden yargılanacağını bildiği halde herkesten hesap sorması muhteşem bir olay bu. İkinci harika olay halkta bunun karşılığının olması. Bugün şu olayda yaşanan adaletsizliği dünyanın birçok yerinde Zola yazsa halkların çoğunda karşılığı olmazdı. Tabi Zola'nın halkı arasında onun içeri girmesini isteyenlerde olmuş ama halkın önemli bir kısmı adaletin yerini bulmasını en az Zola kadar istemiştir.
Bu yazı halkı aydınlatmanın örneğidir ve Zola'da sadece bu yazısıyla bile tarihin en büyük aydınları arasında yerini almıştır.
Psikolojinin, felsefenin, bilimin ve kendi zekasının(yazar zeki bir insan) sayesinde mantıklı çıkarımlar yapmış ve bize bunları dikkate almamızı tavsiye ediyor. Ama bunu yaparken sürekli adem ve Havva, kabil ile Habil gibi dini figürleri işin içine sokuyor ve elde ettiği çıkarımlar ile bu figürlerin hikayelerini birleştiriyor. Bu bana mantıklı gelmedi çünkü o hikayelerden yaptığı çıkarımların, çıkma imkanı yok. Onun dışında kitap çok düzensiz, her bir kural ile ilgili ortalama 40 sayfa yazı var ama kopuk kopuk. Kitap dediğin bir düzeni olur, bütünlüğü olur. Üst üste köşe yazıları okuyormuşum gibi hissettim. Kitapta kıymetli çıkarımlar, tavsiyeler var. Sadece bu yüzden okunabilir ama sadece bu var...
