Suçluyorum
Emile ZolaYazar:
Emile Zola
Çevirmen:
Tahsin Yücel
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 22 dk.
Sayfa Sayısı:
48
Basım Tarihi:
Temmuz 2021
İlk Yayın Tarihi:
1898
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
J`accuse
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9789750749094
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Suçluyorum
3.798 okunmaCan Yayınları · Ocak 2021 · 48 s.
Suçluyorum
936 okunmaCan Yayınları · Temmuz 2021 · 48 s.
Suçluyorum
785 okunmaCan Yayınları · Mayıs 2019 · 48 s.
Dreyfus Olayı
171 okunmaYalçın Yayınları · Ekim 2004 · 183 s.
Suçluyorum
114 okunmaMavi Çatı Yayınlar · Nisan 2021 · 36 s.
Suçlusun!..
44 okunmaKafekültür · Ocak 2014 · 64 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Haksız yere suçlanan bir subayı savunmak için Zola'nın dönemin başkanına yazdığı mektup. Mektuptan önce olayın öncesini ve sonrasını açıklayan yazıların olması mektubu daha anlaşılır kılmıştır.
Zola'nın başlattığı bu direniş, aydınların başladığı ilk direniş olarak kabul edilmesiyle ''aydın''ın sadece kelimeden ibaret olmadığı aydınların hareketinin karanlığı boğmak için bir mücadele olduğunun kanıtıdır.
Kesinlikle yatırım tavsiyesidir.
"Suçluyorum...!" dünya tarihinin en ünlü gazete manşetlerinden biridir. Bu manşet, Emile Zola'nın Üçüncü Fransız Cumhuriyeti hükümetini, yahudi asker Alfred Dreyfus'u haksız yere mahkum ederek antisemitizm ve adaleti ihmal etmekle suçlayıp, hükümeti destansı bir şekilde alaşağı etmesi ile sonuçlanır. Dreyfus Olayı, o dönemin en büyük ve en önemli siyasi tartışmalarından biriydi.
Orjinal adıyla "J'Accuse" yani "Suçluyorum" yayınlandıktan sonra hükümet, Zola'yı iftira atmakla suçlayarak hakkında dava açtı ve hapse mahkum etti. Hapisten kaçmak için Zola İngiltere'ye kaçmıştır. Birkaç yıl sonra Zola, iddia odur ki, birisi geceleri bacasını tıkadığından yatağında karbon monoksit zehirlenmesinden öldü.
Hayatına mal olsa bile doğru şeyi yaptığı ve nefrete ve yolsuzluğa karşı durduğu için Zola'ya beş yıldız.
SuçluyorumÖykü
Merhabalar, bugün Emile Zola'nın yazdığı "Suçluyorum" adlı kitapla geldim. Emile Zola Fransız ve daha çok natüralist akımı benimsemiş bir yazar. Eserlerinde, genelde toplumsal sorunları dile getirmiştir. Aslında bu Emile Zola'nın dönemin cumhurbaşkanına yazdığı "Suçluyorum" (İtham Ediyorum) başlıklı bir gazete makalesidir. "Dreyfus Olayı"olarak bilinen olay, o dönem tüm ülkenin gündemini meşgul etmiştir. Fransız ve Yahudi asıllı bir subay olan Yüzbaşı Dreyfus, el yazısı Alman elçiliğine gönderilen bir mektuptaki el yazısına benzediği için, 1894'te Almanlar aleyhine casusluk yapmakla haksız yere suçlanmış ve kapalı oturumlarla sürdürülen hızlı bir yargılama sonunda ömür boyu hapse mahkûm edilmişti. Mektuptaki el yazısının Dreyfus'a değil, Easterhazy adında bir binbaşıya ait olduğu İstihbarat Müdürü Yarbay Picquart tarafından iki yıl sonra ortaya çıkarılınca, Dreyfus'un davası 1896'da yeniden gündeme geldi. Genelkurmay, Easterhazy hakkında dava açmak zorunda kaldı. Açılan davada Easterhazy iki günde beraat etti. Emile Zola, bu olay ilk duyulduğunda bir kampanya başlattı. 25 Kasım 1897'de Le Figaro'da "Gerçek Yürüyor, Onu Hiçbir Şey Durduramaz" başlıklı bir yazısı yayımlandı. Aralık 1897'de ise, Dreyfus'un suçlanma nedeninin yaptığı eylemden değil, Yahudi asıllı olmasından kaynaklı olduğunu yazdı. Zola, artık yazdıklarını yayınlayacak bir gazete bulamayınca, çareyi broşür dağıtmakta buldu. Görülen davada, Esterhazy'nin aklanmasının yanısıra, onun suç kanıtlarını bulan Picquart cezalandırılınca Zola, L'Aurore gazetesinde "Cumhurbaşkanı Felix Faure'a Açık Mektup" "Suçluyorum" başlığıyla, bu dava hakkındaki en ünlü makalesini yazdı. Bu mektup Fransa'da bir aydın hareketi doğurdu. Bildiriler, imza kampanyaları başlatıldı. Ancak halkın çoğu Zola ile aynı görüşte değildi.
suçluyorum...1000Kitap
"Benim görevim konuşmak; suç ortağı olmak istemiyorum."
Emile Zola, bana göre Fransız edebiyatının en gerçekçi en cesur yazarlarından. Daha önce hiçbir kitabını okumamış olsam da diğer kitaplarıyla ilgili söylenenler bunu gösteriyor.
Maden işçilerinin grevini konu alan 
Germinal toplumsal ve ekonomik koşulların ölümü nasıl şekillendirdiğini gözler önüne seren 
Nasıl Ölünür Zola'nın ne kadar güçlü bir yazar olduğunu gösteriyor.
Bu kitabımızda da, 
Suçluyorum , Fransa tarihinin en önemli olaylarından olan Dreyfus Davasını bizlere anlatıyor. 19. yüzyıl sonları Fransa'sında Yüzbaşı Alfred Dreyfus'ün haksız yere casuslukla suçlanmasıyla patlak veren Dreyfus Davası, yalnızca bir hukuk suçu değil, aynı zamanda başta ordu olmak üzere tüm ülkeyi temellerinden sarsan bir toplum olayıdır. Suçluyorum başlıklı bu kısa öykü, Dreyfus'un haklılığına karşı Zola'nın o dönemin Cumhurbaşkanına yazdığı bir mektup. Kimi suçladığı gayet ortadadır.
"Adaleti böyle tokatlanmış,
daha da aşağılanmış,
daha da karartılmış görmek ne büyük bir acı!"
Dünyadaki ülke sayısının 230 küsür olduğunu farz edersek her birinde de ayrı ayrı anayasaların, hukuk sisteminin olduğunu düşünelim. Adına medeniyet, özgürlük dedikleri bu çağda dünyanın neresinde adalet var ki!
"Diğerleri kadar suçlu o da,
hatta onlardan daha suçlu
çünkü adaleti yerine getirmek
elindeydi ama hiçbir şey yapmadı."
Germinal toplumsal ve ekonomik koşulların ölümü nasıl şekillendirdiğini gözler önüne seren Nasıl Ölünür Zola'nın ne kadar güçlü bir yazar olduğunu gösteriyor.
Bu kitabımızda da, Suçluyorum , Fransa tarihinin en önemli olaylarından olan Dreyfus Davasını bizlere anlatıyor. 19. yüzyıl sonları Fransa'sında Yüzbaşı Alfred Dreyfus'ün haksız yere casuslukla suçlanmasıyla patlak veren Dreyfus Davası, yalnızca bir hukuk suçu değil, aynı zamanda başta ordu olmak üzere tüm ülkeyi temellerinden sarsan bir toplum olayıdır. Suçluyorum başlıklı bu kısa öykü, Dreyfus'un haklılığına karşı Zola'nın o dönemin Cumhurbaşkanına yazdığı bir mektup. Kimi suçladığı gayet ortadadır.
"Adaleti böyle tokatlanmış,
daha da aşağılanmış,
daha da karartılmış görmek ne büyük bir acı!"
Dünyadaki ülke sayısının 230 küsür olduğunu farz edersek her birinde de ayrı ayrı anayasaların, hukuk sisteminin olduğunu düşünelim. Adına medeniyet, özgürlük dedikleri bu çağda dünyanın neresinde adalet var ki!
"Diğerleri kadar suçlu o da,
hatta onlardan daha suçlu
çünkü adaleti yerine getirmek
elindeydi ama hiçbir şey yapmadı."
Fransa'da yahudi bir subayın (Alfred Dreyfus) haksız yere casuslukla suçlanması anlatılıyor. Toplumsal bir olaya parmak basılıyor ve adalet sorgulanıyor. Emile Zola'nın ne kadar aydın, gerçekçi, adaletten yana ve dürüst bir insan olduğunun da göstergesi aynı zamanda "Suçluyorum".
1898 yılında L'Aurore gazetesinde yayımlanan, Fransız Genelkurmaylığı'na yönelik açık mektubuyla "Suçluyorum" diyor Emile Zola. Haksızlığın karşısında duran gerçek bir aydın olarak tarihe geçiyor. Dava tam 12 yılın sonunda Dreyfus'un aklanmasıyla sonuçlanıyor. Lakin bu süre içerisinde çeşitli çatışmaların çıkması da tabii ki engellenemiyor.
Kısa ve bir çırpıda bitirilebilecek bir kitap, ama bizleri, olaylara farklı bir perspektiften bakabilmeye de yöneltiyor aynı zamanda.
Keyifli Okumalar!
Kulakları sağır eden bir "gerçek" haykırışı ve bu haykırışın sahibi olan yazar Zola.
Çağımız da dahil olmak üzere; yalaka, menfaatperest, yalancı, hırsız ve ikiyüzlü insanlara karşı -ki bunlar ülkenin ileri gelenleri- cesurca karşı çıkan ve bunu bir mektupla dile getiren gerçek bir Adam... Adam gibi adam. Başına gelebilecek her şeyi göze alıp, masum bir adamın hakkını sonuna kadar savunan Zola'ya yazdığı mektup yüzünden gerçekten 1 yıl hapis cezası ve para cezası verilir .
Gerçek suçlular aklanır ödüllendirilirken, masumlar cezalandırılır. Ne kadar acı?
Kendisinin de dile getirdiği gibi: "Bu insanlar, uyuyabiliyor, aileleri var ve onları seviyorlar."
Çağımızda da birileri hâlâ bu kara lekeleri yaymaktan korkmuyor ve kim bilir her gün kaç masumun hayatı, suçlulara kurban ediliyor...
Kısa ama kolay olmayan bir metin… Roman diliyle değil, doğrudan ve sert bir üslupla yazılmış siyasi bir metin olduğu için okurken zaman zaman zorlandım. Ama tam da bu dili sayesinde etkileyici ve cesur bir metne dönüşüyor. Zola’nın düşüncelerini böylesine açık ve net bir şekilde ifade etmesi, hele ki o dönem şartlarında, gerçekten saygı uyandırıyor.
Haksız yere casuslukla suçlanan subay Alfred Dreyfus’u savunmak için, Zola’nın dönemin Fransa Cumhurbaşkanı’na yazdığı bu mektup; adalet arayışının unutulmaz bir simgesi.
Yavaş okunması gereken, sindirilerek kavranan bir metin…
Suçluyorum'u okuma fikri, Marcel Proust'un Kayıp Zamanın izinde'sini okurken oluştu kafamda. Serinin üçüncü kitabını okurken, yazar, döneme damgasını vuran Dreyfus davasını ele alıyor. Ama öyle bir ele alış ki, kitabın karakterleri bu davanın tarafları oluyor, ve dava üzerinden akan bir kurgu söz konusu. Haliyle dikkatimi çekti. Dreyfus davasını araştırırken Emile Zola'nın bu muazzam mektubuna, Suçluyorum'a rastladım.
Zola, 13 Ocak 1898 günü L'Aurore gazetesinde yayımladığı, dönemin cumhurbaşkanına hitaben "Suçluyorum" başlıklı açık mektubuyla, Dreyfus'a yapılan haksızlığın karşısına dikilerek tarihe geçen bir duruş sergiliyor.
Yahudi Yüzbaşı Alfred Dreyfus'ün haksız yere casuslukla suçlanmasıyla patlak veren Dreyfus Davası, yalnızca bir hukuk ve ayrımcılık skandalı değil, aynı zamanda başta ordu ve yargı olmak üzere ülkenin tüm kurumlarını sarsan bir toplum olayıydı ve ülkeyi Dreyfus tarafı ve aleyhtarı olarak ikiye bölmüştü.
Sahte delilleri, ciddiyetsiz mahkemeleri ve yalancı şahitleriyle birlikte tüm ayrıntıları olayın gerçek sorumlularını cesurca dile getirmiş. 40 sayfalık bu kitabı Tahsin Yücel çevirisi ile okudum, hayran kaldım. Ne asil bir duruştur o.
Zola'ya Germinal'den dolayı bir hayranlığım vardı. Suçluyorum ile birlikte daha da derinleşti. Mükemmel bir yazar oluşunun haricinde insanlığının da güzel olduğunu düşündüm. Hangi devir olursa olsun, haksızlık karşısında durmak cesaret istiyor. Herkes günü geldiğinde adaletten yana tavır alamıyor. Netice de baskılara dayanamayıp ülkeyi terketmek durumunda kalıyor. Tam 12 yıl sonra Dreyfus aklanıyor, gerçekler ortaya çıkıyor ama önemli olan, her şey olurken nerede durduğun değil midir?
Suçluyorum1000Kitap
Suçluyorum Emile Zola’nın Dreyfus Davası’na karşı kaleme aldığı tarihi bir açık mektuptur Masum bir subayın Yahudilere yönelik ayrımcı gerekçelerle suçlanmasına karşı çıkar Zola orduyu hükümeti ve adalet sistemini açıkça suçlar Metin hem cesur hem de sarsıcı bir vicdan çağrısıdır Gerçekler uğruna yazılmış bir çığlıktır
Tahsin Yücel’in çevirisi ve eklemeleri metne büyük katkı sağlıyor hem dilin ağırlığını hafifletiyor hem de dönemin arka planını anlaşılır kılıyor Yücel’in yorumları Zola’nın öfkesini ve adalet arayışını Türkçeye başarıyla taşıyor
Zola Yahudi karşıtı bir toplumun ve çürümüş yönetimin karşısında asla geri adım atmıyor Sert net ve tavizsiz bir şekilde adaletin yanında duruyor Okurken tüylerim diken diken oldu çünkü bu sadece bir metin değil bir insanlık sınavıydı
Bugün hala bazı toplumlar güçlü olanı haklı sayıp sessiz kalmayı tercih ediyor Oysa gerçek adalet korkmadan konuşabilenlerin omuzlarında yükselir Zola gibi sesler susturulmuş vicdanların yankısıdır
"sağcı ya da solcu, kilise yanlısı ya da sosyalist değil, Dreyfus yanlısı ya da Dreyfus karşıtıdır. Zola ya onaylanır ya da aşağılanır."
Çevirmeni Tahsin Yücel'in son paragrafıyla dediği gibi "Ama insanlık tarihinde yerini hep koruyacak, insanlar gerçeği bilip de gizleyenler karşısında Fransa'nın en büyük romancılarından birinin kopardığı 'Üstelik bu insanlar uyuyabiliyorlar, eşleri ve çocukları var,onları seviyorlar!' çığlığını her okuyuşlarında yürekleri sızlayacak, kendi kendilerinden, kendi türlerinden utanacak, gerçek adalet özelmini bir kez daha duyacaklar."
Yazar Hakkında
Emile ZolaYazar · 56 kitap
Émile François Zola (2 Nisan 1840 – 29 Eylül 1902), Fransada natüralizm akımının öncüsü olan ünlü bir yazardır. Zolanın edebiyat dışındaki şöhreti ise, Dreyfus Davasında takındığı aydın tavrından kaynaklanmaktadır. 1897 yılında Fransız ordusunda Yahudi olması nedeniyle askeri yargının duyarsızlığına kurban giden yüzbaşı Dreyfus’u hükümetin bütün baskılarına rağmen savunan ve Fransa devlet başkanına hitaben “İtham Ediyorum” makalesini yayınlayan Zola, baskılardan dolayı Fransayı terkedip bir süre Londrada yaşamak zorunda kaldı. Çabaları sonucunda Dreyfus Davasının yeniden görülüp adaletin yerini bulması sonucu yurduna döndü. Émile Zola, 1902 sonbaharında,kaldığı otelin yatak odasında duman zehirlenmesinden öldü. “Nana”, “Germinal” ve “Meyhane” en tanınmış romanlarıdır.Tüm romanlarında,doğal ve gerçekçi bir tarzla,hayatın zorluklarından bahsedilir.Örneğin Nana adlı romanda yokluktan dolayı batağa sürüklenen bir genç kızın dramı,büyük bir gerçekçilik ve dramla anlatılır.
