Fark ettim ki yaradılışın başlangıcından sonsuzluğun sonuna kadar, benim yaratıldığım günden bu yana, soğuk ve hareketsiz bir ölü beden, bir ceset, karanlık odamı benimle aslında hep paylaşıyordu.
Yaşadıklarım bana, dehşetli bir uçurumun, beni ötekilerden ayırdığını öğretti. Sessiz kalmalı ve düşüncelerimi kendime saklamalıyım. Ama yine de yazmalıyım, çünkü gölgemle tanışmalıyım, duvardan bana doğru eğilen ve yazdığım her satırı acımasızca yutan gölgemle. Birbirimizi daha çok anlayıp anlamayacağımızı görmek için bunu denemeliyim. Başkalarıyla bağlarımı kopardığımdan beri kendimi daha iyi bilmek istiyorum.