O toprağın içerisi hâlen diri,
Kâbe’nin temeli arzın direği.
Her savaş kininin bir müridi,
Galiplik kan dökmeyen zaferdi,
Merhamet ve iman gününe erildi.
Yön nerede ey dağlar, secdeye döndü taşlar,
Rahmet inerken, süzülen ebabil kuşları
Bir nida “Affet Ya Rab”,
Zincirler kırıldı kalp kafesinde.
Secdede çözüldü bin yıllık sırlar.
O girdi şehre, başı eğikti,
Hamd sözü dilinde gülistan gibiydi.
Kâbe’ye varınca sema şahitti
Putlar devrildi, hak nuru belirdi
Nuruyla dört bir tarafta Ya Muhammed!
Şimdi her tavafta onun adı,
Her adımda taşır ümmet duayı.
O fetihle arzın taşları yeniden,
Ve gönüller Kâbe oldu evvelden.
AHSEN T.