Bilirsiniz, konuşkan olmayan, gururlu, gözyaşlarını hep içe atan çocuklar, büyük bir keder karşısında ansızın kendilerini tutamaz, birdenbire boşanıverirler.
…kafamız düşlerle dolu, yüreğimiz başına buyruk, hem de gururlu mu gururlu! Soyluyuz, gönlümüz yüce; bunu biliyor musunuz Aleksey Fyodoroviç? Yalnız mutsuzduk…