Herkese selam, bugün Yu Hua’nın “Yaşamak”ı hakkında bi kaç cümlem var.
Uzun süreden beri okumayı çok istediğim kitaplardandı, kısmet bugüneymiş.
Herhalde bugüne kadar okuyup da ara ara okumayı bırakıp devam ettiğim nadir kitaplardan. Neden mi okumayı bırakıyordum ve beş on dk sonra yine dalıyordum? Böyle bi acı anlatımı yok, yaşanılan her acının, yokluğun anlatımı beni çok etkiledi. Hem içimi yaktı hem de kendine bağladı.
Fugui’nin hikayesini okuyacaksınız.
Hayatınızda her şeye sahip olduğunuzu, istediğiniz her şeyi yapabiliyor olduğunuzu düşünün ve bi anda bütün her şeyi kaybettiğinizi düşünün. Ne yapardınız, hayata bakışınız nasıl olurdu?
İşte burda devreye girer Fugui’nin kelimeleri anlatır ve yaşatır bize acılara , ölümlere , yokluklara rağmen sevgiyi, sabrı, yaşadığı şartlara yokluğa katlanmayı, kanaat etmeyi.
Her zaman bildiğimiz en kötü, aslında en kötü olan değilmiş dedirtti bir yandan…
Hala anlatırken aklıma okuduğum zamanki duygu yoğunluğu geliyor ve beni tekrar etkiliyor.
Sonra umutsuzluğa kapıldığımda veya en kötü olanı yaşadığımı düşündüğümde Fugui’nin şu sözlerini tekrarlamam gerektiğini fark ettim:
“Yaşamaya devam etmek zorundasın!”
Kitabın bir başka sayfasında da şöyle der: “Umudumuzu yitirirsek nasıl yaşardık?”
Kesinlikle okunmalı dediğim bir kitap bu.
Keyifli okumalar diliyorum, kitapla kalın.
Selamlar; kkitablog’un değerli kitapsever takipçileri. Polisiye dalında başarılı bir yazar olan Jean Christophe Grangenin okuduğum 3. kitabı oluyor: “LEYLEKLERİN UÇUŞU”
Kitabı okurken öncelikle şunu
Herkese merhabalar, keyifli okumalar, yeni bir inceleme ile sizlere yazabildiğim kadarıyla yazmaya çalışacam.
Karlı bir kış günü rayların üzerinde akan bir trenin yolda olmasıyla başlar
Selamlar; bir kitap incelemesinde yine beraberiz.
İVAN GONÇAROV; bu eseri 1 ayda yazmıştır. O dönemle ilgili şöyle demiştir:
‘Ama unutmayın ki bu eseri yıllarca kafamda taşıdım ve onu ancak kağıda
Herkese merhaba.Bir başka kitap incelemesinde buluştuk yine.
Evet keşke zamanı durdurabilseydik ve yaşanan felaketteki canları, felaketi yaşamadan önce önlemleri alıp kurtarabilseydik. Hepimizin ya