Sevgili Dost,
Büyüyünce doktor olmak isteyen çocuklar, büyüdüklerinde cellat oldular. Mirasları için anne-babalarını kalpleri için sevgililerini, ilkeleri için kendilerini öldürdüler. İslemlenin ayağına vurmak, iskemlede oturmaktan önemli oldu.
Sevgili Dost,
Sonunda posta kutusuna bir mektup geldi. Soruyor :Korkmak çaresizlikten mi? "," Çaresizlik yalnızlıktan mı? ","Başlangıç mı güzel, son mu?"
Sevgili Dost,
Günlerdir bardaktan boşalırcasına yağmur yağıyor. Yağmur suları şehrin göbeğini göle çevirdi. Sokakların kiri aktı, kalbimizin kiri duruyor. Yağmur suyu yumuşatırmış değdiği yeri. Rahmet! Gelin yıkmayalım, yıkayalım bu şehri!
Sevgili Dost,
İnsan tekerleği bulduğunda başına neler geleceğini bilseydi, yuvarlardı onu ıssız bir yere. İnsanın elinden gelseydi, düğümlerdi yolları ıssız bir yerde.