Bir anda ikimiz de bambaşka insanlar olmuştuk. Bütün kaygılarımız, üzüntülerimiz uçup gitmişti. Yeryüzünde ikimizden, mutluluğumuzdan, yerden, gökten başka bir şey yoktu.
"Kütüphaneden geliyorum. Arabanın izini görünce tanıdım."
Bu karşılık benim için 'seni seviyorum' demek kadar değerliydi. Demek düşünüyordu beni, teker izlerini arayacak kadar aklındaydım.