mert

İşte, zehirli oklar kullanıyoruz o yanıltan savaşlarda. Yıkıyoruz, yaban çiçeklerinin açtığını görüyoruz kıyıda. O kargaşalık içinde ben yıldızlara bakıyorum. Çevresini soğutuyor suya düşen ay. Yıkıyoruz. Yıkmak, kutsal kini yürekli olmanın. İğrenmeden göklere göklere bakmak. Ellerimizi saklamak ellerimizde.
Sayfa 18 - yağmurun kapıları karanlık·Kitabı okudu
Reklam

mert

, bir kitap okudu
Puan vermedi·124 syf.·
16 günde okudu
·
2025 15. kitabı
Haydar Ergülen
7.9/10 · 3.529 okunma
o bir çay istemişti, trenin içinde biz tren yolcusuyduk, çölün içinde ben yalnız kalmıştım, senin içinde oysa kaç kişinin yerine sevmiştim seni! aşkı geçtik, gözlerini açabilirsin o bir dile sığınmıştı, sözü içinde yolu yoluma çıkmıştı, çölü içinde ben eski kalmıştım, senin içinde oysa kaç çocuğun yerine övmüştüm seni! düşü geçtik, kendine bakabilirsin o bir bende kırılmıştı, hayli içimde ıssız otağ kurulmuştu, canım içinde ben kime kalmıştım, senin içinde oysa kaç bahçe yerine açmıştım seni! kimi geçtik, kimseye sorabilirsin
Sayfa 11·Kitabı okudu
Bir ada; iki gözyaşı arasındaki mavi harfleridir, akşamla kâğıttan kayığı batmış bir çocukluğun, kimi dipte kelimeler ve acısı yüzüne vurmuş bir ada, mavi yerine bir kızın gözlerinde unutulmuş Ben başkasının adası olsaydım gözlerimi rüyadan saklardım, desinler ki: acı uyumuş...
Sayfa 80·Kitabı okudu