Geçmişin verdiği en keskin acı dinmişti, ama o unutulmaz günlerin yüreğimi saran hüznü ve yumuşaklığı hala içimdeydi. Hayatımda hissettiğim tek onarılmaz hayal kırıklığını atlatmamıştım, yalnızca ona katlanmayı öğrenmiştim.
Kendi yüreğime bakıp orada büyüyen bu filizi fark etmeli, daha tazeyken koparıp atmalıydım. Kendimi tutmak için yapacağım bu en kolay, en basit işi neden bir türlü beceremedim?
Birlikte mutlu olabilmek için ayrı ayrı mutsuz olmak yeterli değildir. Rastlaşan iki umutsuzluktan bir umut çıkabilir, ama bu yalnızca umudun her şeyin üstesinden gelebileceğini kanıtlar.